โปรดส่งต่อความแตกสลายอย่างระมัดระวัง

“นาฬิกาที่หยุดเดิน ยังมีโอกาสกลับมาเดินต่อได้ แล้วหัวใจที่แตกสลาย จะมีใครซ่อมให้กลับมาเต้นแรงได้เหมือนเดิมไหม?”

“เขียนฟ้า” นักเขียนหนุ่มผู้แบกความรู้สึกผิดและหัวใจที่พรุนด้วยบาดแผล หนีความจริงจากกรุงเทพฯ ไปไกลถึงโอตารุ เมืองท่าที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน พร้อมกับนาฬิกาพกเรือนเก่าอันเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของพี่สาว

ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น วินาทีที่นาฬิกาเรือนนั้นร่วงหล่นและแตกกระจายลงบนพื้นน้ำแข็ง โลกของเขาก็แทบจะพังทลายลง

หากไม่ได้มือคู่หนึ่งของ “อากิระ” ช่างซ่อมนาฬิกาหนุ่มลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ผู้มีแววตาเรียบนิ่ง ยื่นเข้ามาช่วยกอบกู้เศษซากเหล่านั้นไว้ โลกของเขาคงแตกสลายไปตลอดกาล

“ถ้ายังเก็บเศษซากมาได้ครบ มันก็ยังมีความหวังที่จะซ่อมได้เสมอ”