เสียงรักในรอยมือ The Sound of Signs

เมื่อโลกของเขาเงียบงัน เธอคือคนเดียวที่ได้ยินเสียงหัวใจ

ไกลสุด เสถียรวาณิชย์ ประธานหนุ่มผู้กุมบังเหียนอาณาจักรหมื่นล้าน เขามีพร้อมทุกอย่าง ยกเว้น "เสียง" ความเงียบทำให้เขาสร้างกำแพงสูงลิ่ว ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอก จนกระทั่งวันที่เขาได้พบกับ เทียมฟ้า หญิงสาวผู้มีหัวใจแกร่งเกินร้อย ที่ก้าวเข้ามาเป็นเลขาและกลายเป็นเสียงให้กับเขา

ท่ามกลางสายตาดูแคลนและคำครหาว่า "ประธานใบ้"
เขากลับพิสูจน์ให้โลกเห็นว่า ความรักที่แท้จริงไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำหวาน เพียงแค่สองมือที่กุมกัน
และภาษากายที่สื่อสารจากใจ... ก็ดังกว่าเสียงใดๆ ในโลก

"รักของผมไม่ต้องใช้เสียง...ขอแค่คุณได้ยินก็พอ"

--------------------------
ตัวอย่างน่ารักๆ

"ว้าย! พี่สุด! เดี๋ยวป้าจำเนียรเข้ามาเห็น!"

เธอกระซิบเสียงหลง แต่ไกลสุดไม่สนใจ เขากอดเอวเธอไว้แน่น ซุกหน้าลงกับไหล่เล็กแล้วสูดดมความหอมชื่นใจ ก่อนจะหยิบมือถือมาพิมพ์จ่อหน้าเธอ

[กฎข้อ 3 ห้ามพนักงานหลงรักเจ้านาย แต่ไม่มีกฎข้อไหนห้ามเจ้านายหลงรักพนักงานนี่นา จริงไหมครับ]

เขายิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วขโมยหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ เทียมฟ้าหน้าแดงแปร๊ด ตีแขนเขาเบาๆ "คนบ้า! ปล่อยเลยนะ เดี๋ยวคนอื่นมาเห็น นามสกุลเผ่ารอดยอดรวยของฟ้าจะป่นปี้ก็คราวนี้แหละ"

ไกลสุดหัวเราะในลำคอแบบไม่มีเสียง ยอมคลายอ้อมกอดแต่โดยดี การแอบแซ่บในห้องทำงาน ภายใต้จมูกของป้าเลขาจอมเฮี้ยบ มันช่างตื่นเต้นเร้าใจดีจริงๆ

--------------------------
นิยายฟรีในซีรีส์ หนีเรื่องร้าย มาพ่ายรักเธอ