ต้องโทษเธอ

ต้องโทษเธอที่ไม่เคยบอกกับฉันเลยว่าแท้ที่จริงแล้วเธอรักฉันมากแค่ไหน และต้องโทษฉันที่ตาบอดมองไม่เห็นว่าเธอนั้นดีกับฉันมากที่สุดในโลก
////
"พี่ชอบแบบไหน บางพิเศษ? มีปุ่มเกลียว? ชะลอการหลั่ง? หรือแบบมีกลิ่นผลไม้?"
เขาหลุบตามองกล่องถุงยางอนามัยที่เธอน่าจะไปเหมามา แถมจำนวนของมันก็เยอะมาก มากจนเขาคิดว่าตนคงไม่มีวันใช้หมด
มือหนาถูกยกขึ้นมานวดสันจมูกโด่งแล้วเอ่ยเสียงห้าว
"เธอ…"
"อะไรเหรอ"
ชายหนุ่มถอนหายใจ
"เธอกำลังเอาคืนฉันอยู่ใช่ไหม"
"ฉันจะทำแบบนั้นทำไม"
"…"
"ในเมื่อตอนนี้พี่ไม่คิดจะมีลูก งั้นเราก็มาลองของพวกนี้กันเถอะ"
"ฉันว่าเรานอนดีกว่า"
ลิลิตเอ่ยเสียงแหบห้าวด้วยท่าทางอ่อนล้านิดๆ
"พี่เหนื่อยเหรอ"
"อืม"
"ไม่มีแรงขนาดนั้นเชียว"
"…"
"รอบหนึ่งก็ไม่ได้?"
ลิลิตยอมแพ้แล้ว
"เธอเลือกมาอันหนึ่ง"
หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิดและหยิบแบบชะลอการหลั่งมา สิ่งที่มัสยาเลือกทำให้เขาขมวดคิ้ว รู้แล้วว่ามีคนกำลังเอาคืนตนอยู่
ถึงเขาจะยังแข็งแรงและยังหนุ่มยังแน่น แต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่เหนื่อยล้าจากการเฝ้าติดตามคนร้ายมาหลายวันติด
ตลอดหลายวันที่ผ่านมาลิลิตกลับบ้านดึกทุกวัน และต้องตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อออกไปทำงานทุกวันด้วย
เธอเก็บถุงยางที่เหลือใส่ลิ้นชักแล้วพยักหน้าด้วยท่าทางจริงจัง
"พี่เริ่มเลย ฉันพร้อมแล้ว"
เฮ้อ…