เมียในเรือนเล็ก

อิงดาวไม่เคยคิดว่า วันที่แม่จากไป…จะเป็นวันเดียวกับที่พ่อของผู้ชายคนนั้นตายเช่นกัน
เธอ—ลูกติดเมียน้อยที่ไม่เคยถูกยอมรับ
เขา—ทายาทผู้ต้องแบกรับความรับผิดชอบทั้งหมดไว้บนบ่า
มรดกที่ถูกจดชื่อร่วมบีบให้ธีรัชต้องพาอิงดาวกลับไปอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน ทั้งที่ในสายตาเขา เธอคืออดีตที่ควรถูกลบเลือน
คำพูดเย็นชา การกล่าวหาว่าไร้ความรับผิดชอบ ผลักให้เธอตอบโต้ด้วยความดื้อรั้น ก่อนทุกอย่างจะจบลงด้วยการทะเลาะรุนแรง และอิงดาวสลบไป
เมื่อเธอฟื้นขึ้นมา กลับพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงของเขา
"ไม่ต้องหนี…ฉันแค่เล่นสนุกในฐานะพี่ชาย"
คำพูดนั้นยิ่งตอกย้ำว่าเธอไม่ควรอยู่ตรงนี้ อิงดาวจึงยอมย้ายไปอยู่เรือนเล็ก ใต้เงาของคฤหาสน์หลังใหญ่ ใช้ชีวิตอย่างเงียบงัน และพยายามไม่ข้องเกี่ยวกับเขาอีก
แต่ธีรัชกลับเป็นฝ่ายก้าวเข้ามาเอง คำชวนกินข้าวที่อ้างว่าเป็นธรรมเนียม
ดอกไม้ที่ถูกส่งมาไม่เคยขาด การ์ดสั้น ๆ ในวันที่เธอเผลอแสดงความเศร้า เขาไม่เคยพูดคำว่ารัก แต่การกระทำกลับค่อย ๆ ทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว
จนวันที่ธีรัชหายตัวไป…เพราะบาดเจ็บสาหัส
อิงดาวเป็นคนเดียวที่อยู่ดูแลเขา
และความสัมพันธ์ที่เคยถูกกั้นด้วยคำว่า "พี่น้อง (ไม่แท้)" ก็ค่อย ๆ พัฒนาเกินเส้นที่ควรเป็น อย่างไม่อาจห้ามใจ
เมื่อความผูกพันเริ่มล้ำเส้น
เมื่อหัวใจเริ่มเรียกร้องมากกว่าความถูกต้อง
พวกเขาจะเลือกทำตามหน้าที่
หรือยอมรับความรู้สึก
ที่ไม่มีใครควรยอมรับ