บันทึกใต้แสงจันทร์ถึงหัวใจที่งดงาม

ข้อความทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นในวันที่หัวใจหมดแรงจนแทบไม่อยากก้าวเดินต่อ เป็นวันที่ความหม่นหมองปกคลุมจนเราอยากจะหยุดทุกอย่างไว้ และจมหายไปในความเงียบงันเพื่อที่จะไม่ต้องรับรู้อะไรอีกต่อไป...

แต่แล้วท่ามกลางความมืดมนนั้น กลับมีเสียงกระซิบเบา ๆ จากข้างในที่บอกว่า เรายังอยากเห็นอนาคต อยากรู้เหลือเกินว่าคนอย่างเราจะเติบโตขึ้นไปในรูปแบบไหน และอยากเห็นว่าความสุขที่รออยู่ในวันพรุ่งนี้จะงดงามเพียงใด

เรายังอยากพาตัวเองออกไปท่องเที่ยวเพื่อตามหาแสงสุดท้ายของวัน ยังอยากนั่งมองพระจันทร์เสี้ยวที่ค่อย ๆ เติมเต็มดวงในทุก ๆ คืนอย่างที่เคยชอบมอง... เพราะความสวยงามเล็กน้อยเหล่านี้เองที่ย้ำเตือนเราว่า ชีวิตยังมีอีกหลายมุมที่คุ้มค่าแก่การรอคอย และการก้าวต่อไปในวันนี้ คือคำขอบคุณที่ดีที่สุดที่เรามอบให้กับตัวเองในวันหน้า

และในวันที่เราเริ่มเห็นแสงสว่างนั้นอีกครั้ง เราก็หวังว่าคุณ... ที่กำลังสิ้นหวัง ตกอยู่ในทางตัน หรือมืดมนไปทุกด้าน จะยังคงเชื่อมั่นและรอคอยแสงของวันใหม่ในทุก ๆ วัน เพราะแม้ในคืนที่มืดมิดที่สุด พระจันทร์ก็ยังทำหน้าที่ของมัน และวันใหม่ที่สดใสกว่าเดิมนั้นกำลังรอเดินทางมาหาคุณอยู่เสมอ

แด่รัก... แด่ความหวัง
—Luna Note