Melatonin You belong to me

คนหนึ่งถ้าบอกความจริงต้องแลกกับความรักที่มี แต่ถ้าไม่บอกก็อาจจะไม่เคยได้ใจเขาทั้งหมดกลับมาอีกครั้ง
อีกคนหนึ่งให้อภัยเขา แต่ก็ยังติดค้างในสิ่งที่เขาทำ เจ็บช้ำ แต่ผูกพันเกินกว่าจะปล่อยมือ อยู่ก็เจ็บ จากก็ทรมาน

***********************************************************

"เขินเหรอ เมื่อคืนคุณไม่ได้ขัดขืนเลยนะ" ต้นกล้าพูดยิ้มๆ

"หืม เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน?"

เข็มทิศสับสน เมื่อคืนนี้เขาภาพตัดไปจึงจำอะไรไม่ได้เลย สิ่งสุดท้ายที่จำได้ก็คือเล่นหมากรุกกับต้นกล้าก่อนเปลี่ยนมาเล่นเกมการ์ด แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ?

ที่สำคัญที่สุดก็คือ ทำไมเข็มทิศถึงปล่อยตัวให้เมาได้ขนาดนั้น ทั้งที่ต้นกล้ากับเขาก็เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่นาน ไม่ใช่เพื่อนสนิทที่คบกันมาหลายปี นี่ในใจของเขาไว้ใจต้นกล้าถึงเพียงนี้เลยเหรอ?

"จำไม่ได้จริงๆ เหรอ อยากให้ผมเตือนความจำให้มั้ย?"

ต้นกล้าพยายามค้นหาคำตอบที่อยู่ในดวงตาคู่กลมโต ทีแรกเขาก็คิดว่าเข็มทิศน่าจะจำอะไรได้บ้าง แต่เมื่อดูเข้าไปดีๆ ด้วยความพินิจพิจารณาแล้ว เขาก็คิดว่าเข็มทิศจำไม่ได้จริงๆ

"เกิดอะไรขึ้น?"

เข็มทิศถามออกไปด้วยความตกใจ จนลืมขยับตัวออกห่าง แม้ว่าต้นกล้าจะเข้ามาใกล้เขากว่าเดิม จนลมหายใจรดอยู่บนใบหน้า

"พวกเราจูบกัน"