รักปราบพยศยัยนูน่า

"ตัวไม่ได้รักเขา"
"แต่ฉันก็ชอบ" แอรินหันไปปัดแก้มมองแววตาตัวเองในกระจกมันไม่ได้เปล่งประกายวิบวับออกมาเลย
"ในนี้"
แอรินมองนิ้วเล็กๆ ที่จิ้มมาที่อกข้างซ้ายอย่างสงสัย
"มีใครคนหนึ่งอยู่ในนี้ มันอยู่มานานแล้วใช่มั้ย"
ความอ่อนแอในบางช่วงเมื่อเพื่อนรู้ใจเธอขนาดนี้เกือบทำให้แอรินมีน้ำตา แต่ก็กลืนมันลงคอเข้าไปเหมือนเดิม
"บ้าน่า!!!"
แก้มที่ปัดว่าแดงแล้ว ตอนนี้มันกลับแดงมากกว่าเดิม และไม่กล้าสบตาเพื่อน
"จริงนะ เรารู้สึกแบบนั้น รู้สึกว่าตัวมีใครซ่อนไว้ในนี้" พอถูกเพื่อนสาวจี้จุดเข้าหน่อย แอรินรีบเปลี่ยนเรื่องและบอกว่าป่านนี้ทุกคนรออยู่แล้วละ
........................

ใครเหมือนฉันบ้างที่ดูซีรี่ย์แนวตั้ง ดูซีรี่ย์เกาหลีแนวนางเอกที่อายุมากกว่าพระเอก บางทีฉันก็หวังแค่ว่า ฉันจะโชคดีแบบนั้นบ้าง หวังจะเป็นยัยนูน่าผู้โชคดีที่มีพระเอกหนุ่มรุ่นน้องตามต้อยๆ
ความจริงฉันมีนะ มีคนที่ฉันชอบ แต่ฉัน!!! แอริน อคัรเดชากุล จะไปมองคนแบบนายได้ยังไง ฐานะฉันก็ขนาดนี้ เป็นถึงรองประธาน เป็นยัยคุณหนูแอรินที่สวยเริสเพอเฟค จะให้ไปมองเด็กในบ้านอย่างนายได้ยังไง นายธรรศ!!!

(ราคาเวปถูกกว่า)