ปาป๊าตัวประกอบช่วยมีชีวิตรอดไปด้วยกันทีเถอะ! #เป่าเปาไม่อยากตาย เล่ม 2

เป่าเปา… เด็กน้อยวัย 2 ขวบปลายๆ เดินสะดุดยอดหญ้าหัวโขกกับชิงช้าในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจนทำให้สามารถจดจำอดีตชาติในยามที่ตนเองยังเป็นถึงเผ่าพันธุ์ผู้วิเศษคนสุดท้ายในยุคดวงดาวที่แสนจะยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้ พร้อมกับได้รับความสามารถเล็กๆ น้อยๆ ในยามที่ยังคงเป็นผู้วิเศษตอนนั้นกลับคืนมา

ติดก็แค่ความสามารถพวกนั้นมันไม่ได้เป็นความสามารถที่มากมายอะไร แถมยังไม่นับว่ามีประโยชน์มากนักเสียด้วยซ้ำหากเอามาเทียบกับสถานการณ์ในปัจจุบัน

นั่นเพราะที่โลกใบนี้ดันเป็นหนึ่งในโลกที่ตัวเขาในชีวิตก่อนเคยนั่งมองผ่านกระจกส่องดาวแสนวิเศษประหนึ่งซีรีย์แสนสนุกยามว่าง มิหนำซ้ำร่างที่เขาอยู่ยังเป็นร่างของตัวร้ายระดับรองๆ ที่เกิดมาเป็นแค่เพียงลูกพี่ลูกน้องซึ่งมีอวัยวะเหมาะสมจะให้ตัวเอกของโลกผู้มีโรคร้ายติดกายตั้งแต่เกิดได้เปลี่ยนถ่ายเอาไปต่อชีวิตตน

ดังนั้นแล้วหนทางรอดเดียวของเขาจึงเป็นการรีบหนีออกไปจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เพื่อตามหาครอบครัวที่แท้จริงของตนเองให้ไวที่สุด ก่อนที่ครอบครัวตัวเอกซึ่งจดจำการมีตัวตนของเขาได้จะมารับตัวไปเลี้ยงดูเพื่อรอวันควักเอาอวัยวะของเขาไปเปลี่ยนถ่ายให้กับลูกหลานของตน

เพียงแต่… ไม่เห็นจะมีใครบอกเขาเลยสักคำเลยว่าบนโลกแวร์บีสต์แห่งนี้ตัวเขาที่เป็นเพียงลูกแมวน้ำอ้วนๆ ขนฟูสีขาวอมชมพูแสนน่ารักตะมุ๊ตะมิ๊จะมีพ่อที่เป็นศัตรูตามธรรมชาติต่อกันเช่นนี้!?

---------------------------------------------------------------------------------------------------

เอาเถอะ! เรื่องที่มีพ่อเป็นนักล่าดุร้ายซึ่งน่าจะชอบกินเนื้อเผ่าพันธุ์ของเขาเป็นอาหารแบบสุดๆ ก็เรื่องหนึ่ง… แต่ใครก็ได้ช่วยบอกทีได้ไหมว่าทำไมพ่อของเขากับคนรอบกายอีกฝ่ายถึงได้มีแต่พวกดวงตก ดวงซวย ดวงลูกชังของพระเจ้าเช่นนี้!?

มิหนำซ้ำยังมีพวกที่จ้องจะแทงข้างหลังกันเป็นโขยงใหญ่ๆ … มีผู้หญิงมากมายจ้องจะเข้ามารับตำแหน่งแม่เลี้ยงของเขาไม่เว้นวัน แต่ดันไม่ต้องการของแถมอย่างลูกเลี้ยงแบบเขาแต่อย่างใด… นอกจากนั้นแล้วยังมีกระทั่งคุณปู่มากทิฐิที่ทำท่าทางราวกับการยอมรับเขาเป็นหลานมันยากเย็นเหลือแสนอยู่อีก 1 EA อีกต่างหาก!!

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

คุณพ่อบางคน : ลูกของฉัน?? แมวน้ำอ้วนๆ ตัวหนึ่งเนี่ยนะ?? //กวาดตามองร่างน้อยขึ้นๆลงๆ

คุณปู่บางคน : เด็กนอกสมรส?? นี่ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลโจวของเราต้องการ //กดสายตามองต่ำ

เป่าเปา : โว๊ย!!! ปากดีกันนักเดี๋ยวก็ปล่อยให้ตายๆ ตามบทกันไปซะให้หมดเลย… เจ้าพวกผู้ใหญ่ดวงซวยพวกนี้นี่!? //ตะโกนในใจอย่างบ้าคลั่ง

ปล. ยังไม่มีตอนพิเศษเพิ่มเติมจากรายตอนนะครับ แต่น่าจะมาเติมให้ทีหลัง ตอนนี้ยังทำใจให้เป่าเปามีเลิฟซีนมากๆไม่ได้จริงๆ 5555555555555555555555555