หนูแดงสะใภ้ขี้เหงา

เมื่อความซื่อสัตย์เริ่มกินไม่ได้ และความอ้างว้างในบ้านหลังโตมันหนาวเหน็บเสียจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจ หนูแดง สะใภ้สาวผู้อาภัพจึงต้องนอนกอดความเหงาเพียงลำพัง ในขณะที่สามีออกไปทำงานแดนไกล ทิ้งให้ไฟในกายสาวมอดดับลงไปทุกที...
แต่แล้วในคืนที่พายุคลั่ง ฝนกระหน่ำจนหลังคารั่ว สายน้ำที่ไหลหลากก็นำพา น้าชัย ชายรุ่นน้าผู้มีแผงอกกำยำและรอยสักเต็มแผ่นหลังเข้ามาดูแล ไม่ใช่แค่หลังคาที่เขาช่วยซ่อมแซม แต่เป็นความรัญจวนใจที่ขาดหายไปนานซึ่งเขากลับมาจุดให้ลุกโชน
ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องที่คำรามกึกก้อง และกลิ่นไอดินที่หอมอบอวล บทเรียนรักต้องห้ามสไตล์บ้านทุ่งจึงเริ่มต้นขึ้น... เมื่อสัมผัสหยาบกร้านแต่หนักแน่นของชายวัยฉกรรจ์ ปะทะกับผิวเนื้อนวลเนียนที่โหยหาไออุ่น
ระหว่าง "ความถูกต้อง" ที่จืดชืด กับ "ความถึงใจ" ที่เร่าร้อนสู้แสงแดด...
หนูแดงจะยอมตกเป็นเหยื่อของความเหงา หรือจะยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสสวาทที่ซ่อนเร้นอยู่ปลายคุ้งน้ำ
"น้าก็หนาว... แต่ในใจน้ามันร้อนเหมือนไฟสุม ถ้าคืนนี้พายุมาแล้วกลัว... ก็พิงอกน้าไว้เถอะนะหนูแดง"