เกิดใหม่ครั้งนี้จะไม่รักหมอ

"เธอไม่มีทางได้ฉันเป็นผัว" ลั่นวาจาด้วยความมั่นหน้า และในเมื่อร่างนี้ไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมอีกต่อไป เธอจะทำให้หมอเลวคนนั้นรู้ว่า "ฉันก็ไม่อยากได้คุณเป็นผัวเหมือนกัน"
****************


"ปรางขอโทษ…" เธอพูดได้แค่นั้น เสียงที่ออกมาสั่นจนแทบไม่เหมือนเสียงเจ้าตัว "ปรางขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อน ขอโทษที่มันออกมาเป็นแบบนี้ ขอโทษที่ปราง...รักพี่มากเกินไป ปรางขอโทษที่ทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้น"

กวินท์ยืนมองหญิงสาวที่กำลังร้องไห้ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่ไร้ความสงสาร

"ถ้ารู้ว่าโง่ ก็อย่าทำสิ"

เขายิ้มเย็น ริมฝีปากยกขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่ไม่ได้แปลว่ามีความอ่อนโยนใด ๆ ปรากฏอยู่ในนั้นแม้แต่นิดเดียว

"ฟังให้ดีนะปราง ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว และจำไว้ให้มันฝังหัวไปเลยก็แล้วกัน"

บรรยากาศในห้องหนักหน่วงขึ้นจนเหมือนอากาศจะพร่องหายไป ปรางทิพย์เงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตา สบตาเขาด้วยหัวใจที่ยังคงโง่เง่าเฝ้าหวังลึก ๆ ว่าอย่างน้อยเขาอาจจะมีคำพูดอะไรที่อ่อนลงกว่านี้บ้าง แม้เพียงคำเดียวก็ยังดี

"ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน เธอไม่มีวันได้ความรักจากฉัน"

แต่เปล่าเลย ทุกถ้อยคำที่เขาพูดถูกเน้นชัดเหมือนตอกย้ำลงไปบนแผลสด

"และอีกอย่าง จำให้ขึ้นใจไว้ด้วยว่า…" เขากระตุกหัวเราะในลำคอเบา ๆ

"เธอไม่มีทางได้ฉันเป็นผัว"

*******************
จบฟีลกู้ด
ไม่มีนอกกาย นอกใจ