เมฆทูต: สารรักจากผู้พลัดพราก (The Cloud Messenger)

เมฆทูต: สารรักจากผู้พลัดพราก (The Cloud Messenger) ผลงานอมตะของกาลิทาส คือบทกวีที่เปลี่ยนธรรมชาติให้กลายเป็นภาษา และเปลี่ยนความคิดถึงให้กลายเป็นเส้นทางแห่งจินตนาการ อารมณ์รักในเรื่องนี้มิได้เร่าร้อน หากลึกซึ้ง อ่อนโยนและยืนยาวดุจสายฝนที่โปรยลงจากฟ้าอย่างไม่รู้จบ
บทกวีเริ่มต้นจากหัวใจดวงหนึ่งที่แตกสลาย ยักษาผู้ถูกเนรเทศจากคนรัก ได้เงยหน้ามองก้อนเมฆลอยผ่าน แล้วฝากถ้อยคำแห่งความอาวรณ์ให้มันเป็นผู้เดินทางแทนตน จากจุดนั้น เมฆมิใช่เพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติ หากกลายเป็นสื่อกลางระหว่างสองดวงใจ เป็นสะพานระหว่างความไกลห่าง และเป็นพยานเงียบงันของความรักที่ไม่เสื่อมคลาย
เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของ เมฆทูต อยู่ที่การเดินทางอันงดงามของภาพพจน์ กาลิทาสมิได้พาเมฆเหินฟ้าผ่านภูมิประเทศเพียงเพื่อบอกทิศทาง หากใช้ภูเขา แม่น้ำ เมือง และทุ่งดอกไม้ เป็นภาษาของความรู้สึก ทุกทิวทัศน์ที่เมฆลอยผ่านล้วนสะท้อนอารมณ์ของผู้ส่งสาร ความคิดถึงที่ค่อย ๆ สะสม ความหวังที่ริบหรี่แต่ไม่ดับ และความรักที่แม้ถูกพราก ก็ยังเปล่งประกายอยู่ในความทรงจำ
ความลุ่มลึกของบทกวีมิได้อยู่เพียงในความงดงามของถ้อยคำ หากอยู่ในปรัชญาแห่งความพลัดพราก กาลิทาสชี้ให้เห็นว่า ระยะทางมิได้ทำลายความรัก หากทำให้ความรักแปรเปลี่ยนเป็นความระลึกถึงอันบริสุทธิ์ ความเจ็บปวดจึงมิใช่ศัตรูของความรัก หากเป็นเครื่องยืนยันว่าความผูกพันนั้นเคยมีอยู่จริงและยังคงมีความหมาย
เมฆทูตคือบทกวีที่สอนให้เราเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วระลึกถึงใครบางคน เป็นบทเพลงของหัวใจที่เชื่อว่าธรรมชาติรับรู้ความรู้สึกของมนุษย์ และเป็นงานศิลปะที่ทำให้ความคิดถึงซึ่งมองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ มีรูปร่าง สีสัน และเคลื่อนไหวดุจเมฆที่ล่องลอยอยู่เหนือโลก
ผู้อ่านท่านใดที่เปิดอ่านบทกวีเรื่องนี้ มิได้เพียงอ่านเรื่องราวของยักษาผู้พลัดพราก หากกำลังร่วมเดินทางไปกับเมฆ ผ่านภูมิประเทศของโลกภายนอก และภูมิประเทศของหัวใจมนุษย์ ที่ซึ่งความรักยังคงลอยอยู่แม้ในวันที่เจ้าของหัวใจต้องยืนอยู่เพียงลำพังใต้ท้องฟ้าเดียวกัน

ประเวศ ปรเมษฐ์สกุล
ผู้แปล