ท่านจอมทัพจอมเย็นชา

ขณะชิงกวาหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้ตัวที่ถูกวางไว้หน้าจวน ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงปรี่เข้ามาสนทนาด้วย
"นี่เจ้าไม่ได้ออกไปเดินเล่นที่ตลาดเปิดใหม่กับเจียวจิน เฟยจูรึ?"
"นี่ตกลงว่าเจียวจินของข้าไม่ได้ออกไปเดินเล่นที่ตลาดเปิดใหม่คนเดียวหรอกหรือซื่อจื่อ?"
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงสามารถสังเกตเห็นสีหน้าหวาดผวาเหมือนกับว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายอย่างนั้นแหละ
"ใช่ เจ้ามีกระไรรึ?"
"เปล่า ข้าไม่ได้มีกระไร ข้าแค่นึกว่าเจียวจินของข้าออกไปคนเดียว"
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงสังเกตเห็นเพิ่มเติมอีกแล้วว่านางออกอาการทำตัวไม่ค่อยถูกยังไง ยังงั้น
"แล้วการที่เจียวจินออกไปพร้อมกับเฟยจูไม่ได้รึ?"
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงถามให้ตรงจุดอย่างจงใจไปเลยล่ะกัน
เผื่อจะทำให้ตนรู้ได้สักทีว่ามันเรื่องกระไรกันแน่
"ข้าเพียงแต่เกรงว่าซื่อจื่ออาจจะไม่พอใจก็เป็นได้"
"ห่ะ!"
ไม่ให้เขางุนงงเมื่อได้รับฟังได้อย่างไร เขาจำได้เป็นอย่างดี เขาไม่เคยแสดงกระไรที่บ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์ถ้าหากว่าเฟยจูออกไปไหนมาไหนกับเจียวจิน
"เจ้ากำลังเข้าใจกระไรข้าผิดหรือไม่?"
หญิงสาวถึงกับไม่กล้ากลืนน้ำลายหลังจากเขาก้มหน้าลงมาใกล้ใบหน้าของนาง
แถมไม่กี่นาทีต่อมาเขามีความตั้งใจขยับเก้าอี้ให้เข้าใกล้หญิงสาวมากยิ่งขึ้น
"ข้าคงคิดไปเองมั้ง"
หญิงสาวแสดงท่าทางและสีหน้าเลิ่กลั่กใหญ่เชียว ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงเห็นนะ
"ถ้าเช่นนั้นกระไรคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เจ้าคิดล่ะ?"
ดูเหมือนว่าเขาจะเอาคำตอบในเรื่องนี้จากชิงกวาให้ได้ นางค่อนข้างคิดอย่างนั้น
"ไม่ได้มีกระไรทั้งนั้น ข้าคิดเอง"
ชิงกวาลุกพรวดขึ้นมาแล้วตอบคำถามนั้นออกไป
เป็นสาเหตุให้ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงได้กระทำการบางอย่างที่ไม่คาดคิด ทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้โกรธเคืองนางเลย
ก็คือหลังจากที่เขาตั้งใจลุกขึ้นจากเก้าอี้ตัวที่นั่ง แล้วประทับรอยจูบร้อนแรงและหวือหวาไปให้ชิงกวา
รอยจูบนั้นมีทั้งกามตัณหา และความต้องการครอบครอง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่หญิงสาวไม่ได้คาดฝันมาก่อนทั้งนั้น
จนถึงขณะนี้เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยนางออกจากการถูกจูบ
เขาค่อยๆ ส่งสอดลิ้นของเขาเข้าไปในช่องปาก
การดูดดื่มปากแสนเร้าใจจึงได้เริ่มต้นขึ้นแล้วล่ะ…
เขาชักหักห้ามใจไม่อยู่ เขาจึงไซร้ซอกคอของหญิงสาว
แต่ไฉนเลยใครจะคาด​ถึง​ว่าผู้ที่มักวางมาดเคร่งขรึม​ไร้ซึ้งหัวใจ​เช่นเขาจะมีการไซร้ซอกคอดุเดือดและแลดูหิวโหยไม่น้อยเลยทีเดียว
ชิงกวาถึงกับต้องกระซิบกระซาบเพื่อเป็นการตักเตือนเขา
"ซื่อจื่อลืมไปใช่หรือไม่​ว่าเรากำลังอยู่ที่ใด?"
ครั้นเขาพอรับรู้ถึงความตรงไปตรงมาของหญิงสาว ทำเอาทำกระไรต่อไม่ถูกเหมือนกัน
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงจึงได้ปล่อยร่างงามระหงไปแล้ว…
ส่วนเจ้าของร่างงามระหงคล้ายกับว่ารู้สึกขวยเขินอยู่จึงเป็นที่มาของการเร่งฝีเท้าจากซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงไปในทันที ทันใด
"ห่ะ!"
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงอ้าปากหวออยู่สักครู่หนึ่งน่าจะได้…
"นี่ไม่ได้มีแต่ข้าใช่หรือไม่ที่ทำตัวไม่ถูก" เขายิ้มกริ่มแล้ว
=+=+=+=+=+=+=+
ค่ำคืนที่ชิงกวาต้องอยู่ปรนนิบัติซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงแล้ว ความรู้สึกฟุ้งซ่านค่อยๆ คืบคลานเข้ามาหานาง
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงถึงกับต้องเอ่ยทักขึ้นหลังจากนางเงียบเชียบมาได้สักระยะหนึ่งแล้วล่ะ
"เจ้าเป็นกระไรไปรึ แล้วเมื่อไหร่เจ้าจะเริ่มปรนนิบัติข้าได้สักทีเล่า?"
น้ำเสียงแลดูหงุดหงิดใจไม่น้อยเลยทีเดียว
"นี่ไงๆ ข้าจะปรนนิบัติซื่อจื่ออยู่แล้ว"
"งั้นก็รีบๆ เจ้าอย่าได้ทำให้ข้าโกรธเหมือนเมื่อกี้อีกล่ะกัน"
ชิงกวาแทบไม่เคยคิดมาก่อน ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงจอมเย็นชาคนนี้จะมีอุปนิสัยลักษณะเช่นนี้ด้วย…
"แล้วนี่ทำไมเจ้ายังมัวเอาแต่คิดกระไรอยู่อีกนะ?"
เขาชักโมโหใส่ชิงกวา คุณหนูใหญ่แต่เป็นบุตรสาวอนุแห่งจวนถูชูกว่านอีกแล้ว
เขาจึงดึงร่างบางๆ ของนางมาเพื่อประทับรอยจูบอุ่นร้อนแต่วาบหวิวใจสุดๆ
แล้วเขาก็สอดแทรกลิ้นใหญ่เข้าสู่โพรงปากอย่างรวดเร็ว…
และในตอนนี้เขากำลังจะไซร้ซอกคอของหญิงสาว
แต่พอดีว่าเขาเพิ่งนึกได้ เขายังไม่ได้ปลดเปลื้องชุดเสื้อผ้าที่ชิงกวาสวมใส่เลย
ไม่ทันไรชุดเสื้อผ้าของชิงกวาก็ได้ถูกมือหนาปลดเปลื้องออก
แล้วตามด้วยถอดชุดเสื้อผ้าของเขาในทันทีทันใด
สองร่างกายเปลือยเปล่าเริ่มมองประสานตากัน แต่ทว่ามีดวงตาคู่สวยคู่หนึ่งที่กำลังมีความรู้สึกขวยเขิน
คงเพราะนางยังไม่เคยปล่อยให้ตนเองอยู่ในสภาพเช่นนี้กับชายใด
ระหว่างคนหนึ่งยังไม่เลิกรู้สึกเหมือนดังกล่าว อีกคนหนึ่งค่อยๆ ย่างเท้าเบาหวิวเข้าหา
สองมือหนาเริ่มจับไปยังบั้นท้ายของฝ่ายตรงข้ามพร้อมกับจับจ้องอย่างไม่ละสายตา
ไม่ว่าจะใบหน้า ผิวพรรณและเรือนร่างของนางต่างสวยงามประดุจช้างเผือกที่ผู้ปกครองบ้านเมืองในสมัยโบราณต้องการครอบครองกันทั้งนั้น…
แล้วปากใหญ่กว่าเริ่งดูดดื่มปากเล็ก จากนั้นค่อยหันมาดูดดื่มทรวงอกอวบอัดแทน
ซื่อจื่อหรือท่านจอมทัพเหนิงเซิงยังไม่หนำใจพอกับสิ่งที่เพิ่งกระทำไป