เชกสเปียร์: ผู้เข้าใจธรรมชาติมนุษย์ (SHAKESPEARE)

ในประวัติศาสตร์วรรณกรรมโลก มีนักเขียนเพียงไม่กี่คนที่สามารถก้าวพ้นขอบเขตของยุคสมัย ภาษา และวัฒนธรรม จนกลายเป็นกระจกเงาสะท้อน "ความเป็นมนุษย์" ได้อย่างลึกซึ้งและยืนยาว วิลเลียม เชกสเปียร์ คือหนึ่งในนั้น และอาจเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดด้วยซ้ำ บทละครของเขาไม่ได้เป็นเพียงเรื่องเล่าของกษัตริย์ คนรัก คนทรยศ หรือคนบ้า หากแต่เป็นการสำรวจหัวใจมนุษย์ในทุกแง่มุม ความรักที่งดงาม ความทะเยอทะยานที่มืดมน ความอิจฉาที่กัดกินจิตใจ และความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากแห่งศักดิ์ศรี
โรเบิร์ต จี. อินเจอร์ซอลล์ นักคิดเสรีผู้ขึ้นชื่อด้านวาทศิลป์และนักเหตุผลนิยม เห็นเชกสเปียร์ในมิติที่ลึกไปกว่าการเป็นกวีเอกหรืออัจฉริยะทางด้านภาษา สำหรับอินเจอร์ซอลล์ เชกสเปียร์คือ "ผู้เข้าใจธรรมชาติมนุษย์" อย่างแท้จริง เขาไม่เทศนา ไม่พิพากษา และไม่ยัดเยียดศีลธรรม หากแต่เปิดพื้นที่ให้มนุษย์ปรากฏออกมาอย่างที่เป็นจริง ๆ ทั้งสูงส่งและต่ำทราม ทั้งกล้าหาญและหวาดกลัว ทั้งเปี่ยมรักและเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
หนังสือเล่มนี้จึงไม่ใช่เพียงบทวิจารณ์วรรณกรรม แต่เป็นบทสดุดีต่อพลังของความเข้าใจมนุษย์ อินเจอร์ซอลล์พาเราไปรู้จักเชกสเปียร์ในฐานะผู้สังเกตชีวิตอย่างละเอียดอ่อน ผู้มองเห็นความจริงที่ศาสนา กฎหมาย หรือประเพณีมักปิดบังไว้ เขาชี้ให้เห็นว่าเชกสเปียร์ไม่ได้สร้างตัวละครจากอุดมคติ หากสร้างจากเลือดเนื้อ ความลังเล ความผิดพลาด และความใฝ่ฝันแบบเดียวกับที่เราทุกคนมี
ผู้อ่านจะได้พบว่า เหตุใดตัวละครอย่างแฮมเล็ตจึงยังคงมีชีวิตอยู่ในความคิดของเรา เหตุใดความหึงหวงของโอเธลโลจึงยังคงน่าสะพรึงกลัว และเหตุใดความทะเยอทะยานของแม็คเบธจึงยังคงสะท้อนสังคมทุกยุคทุกสมัย เพราะเชกสเปียร์ไม่ได้เขียนถึง "คนในอดีต" แต่เขียนถึงความเป็นมนุษย์ตลอดกาล

พีร์ พีรญาณวิทย์
ผู้แปล