พลิกชะตาขยะไร้ธาตุ...สู่แม่ลูกสามที่ใครๆยังต้องอิจฉา

"ขยะงั้นรึ? ไร้ค่ารึ? งั้นพวกท่านก็จงหมอบแทบเท้า 'ขยะ' อย่างข้าก็แล้วกัน!"
อวิ๋นเสวียนลั่ว หญิงสาวผู้อาภัพที่ถูกตระกูลสารเลวถีบหัวส่งเพียงเพราะไร้พลังธาตุ นางถูกตราหน้าว่าเป็นความอัปยศ ถูกทอดทิ้งให้เผชิญโชคชะตาเพียงลำพังในสภาพที่ไร้สามี ไร้เงิน และไร้อำนาจ... มิหนำซ้ำสวรรค์ยังส่ง "สามแฝดก้อนแป้ง" มาให้รุมล้อม จนคนเป็นแม่แทบจะเอาตัวไม่รอด!
"สวรรค์! เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายกับข้านักเล่า!"
เมื่อสาวโสดจากยุคปัจจุบันทะลุมิติมาอยู่ในร่างขยะไร้ธาตุที่ต้องเลี้ยงลูกสาม ทางรอดเดียวคือการจับจอบสวมวิญญาณเกษตรกร! ทว่า... ความซวยยังไม่จบ เมื่อนางง้างจอบสุดตัวหวังจะขุดดินปลูกผักประทังชีวิต
อวิ๋นเสวียนลั่วที่ม้วนแขนเสื้อเตรียมพร้อม (แม้ร่างกายจะยังระบม) ถือจอบไม้เก่าๆ ยืนหยัดอยู่หน้ากระท่อม "เอาวะ! ในฐานะอดีตสาวออฟฟิศที่เคยปลูกตะบองเพชรตายมาแล้วสามต้น วันนี้แม่จะขอท้าทายระบบเกษตรกรรมโบราณดูสักตั้ง!"
นางยกจอบขึ้นสุดแขนแล้วฟาดลงไปเต็มแรง!
"กึก!"
"นี่มันดินหรือกำแพงเมืองจีนวะเนี่ย!? หรือว่าผู้ใหญ่บ้านเอาซีเมนต์มาเทราดไว้!" นางสบถพลางเป่ามือตัวเองน้ำตาเล็ด "สมแล้ว... ที่เขาถึงโยนให้เรามา เพราะมันเพาะปลูกไม่ได้เลย!"
เฮ้อ... ข้าแค่อยากใช้ชีวิตสงบๆ กับลูกๆ เหตุใดมันถึงได้ยากเย็นนักนะ!
และความสงบก็พังทลายลงจริงๆ เมื่อนางต้องตกอยู่ท่ามกลางศึกชิงนางระดับยุทธภพสะเทือน ระหว่าง "พญามังกรดำจอมขิง" กับ "คุณชายโจวมาดเนี้ยบ" ที่แข่งกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้า!
[มหกรรมครัวแตกปะทะไข่ตุ๋นเทวดา]
ท่านพ่อ (หลงเทียนเซวียน) อยากโชว์เหนือลากกองพลองครักษ์เงาหุ่นเทพสิบนายเข้าครัว หวังทำเมนูจักรพรรดิเอาใจเมีย!
ผลลัพธ์ ห้องครัวเกือบกลายเป็นเถ้าถ่าน องครักษ์เงาหน้าไหม้เกรียมไปครึ่งแถว แต่อาหารที่ออกมากลับหน้าตาอัปลักษณ์ประดุจขยะเปียกจนลูกๆ เบือนหน้าหนี!
คุณชายโจวอวี้เถียน เดินเข้าครัวด้วยท่าทางสง่างาม สะบัดตะหลิวเพียงสามครั้ง ทำ "ไข่ตุ๋นนุ่มเด้ง" ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง จนเจ้าก้อนแป้งทั้งสามดวงตาเป็นประกายวาววับ!
ผลการตัดสิน อวิ๋นเสวียนลั่วและสามแฝดตักไข่ตุ๋นเข้าปากพร้อมน้ำตาไหลพราก "อร่อยยิ่งนักคุณชายโจว!" ทำเอาพญามังกรดำถึงกับกระอักเลือด พ่ายแพ้หมดรูปให้แก่ไข่ตุ๋นเพียงจานเดียว!