สามีที่ดีคือสามีใหม่เจ้าค่ะ

และไวยิ่งกว่าความคิด เท้าของนางก้าวออกไปจากเรือนและมุ่งหน้าไปที่เรือนของสามี แต่เมื่อเข้าประตูหน้าไม่ได้ นางจึงได้เดินอ้อมเรือนไปที่หน้าต่างห้องของเขา และแล้วเสียงทุ้มแหบพร่าของสามีที่นางจดจำได้เป็นอย่างดี ก็ดังขึ้นผสานกับเสียงครวญครางหวานแหลมของสตรีนางหนึ่ง ที่นางเองก็รู้ว่าเสียงครวญครางและเสียงดังก้องที่ลอดออกมาจากห้องนอนของสามีที่เรือนหลักนั้นคือเสียงอะไร เสียงเหล่านั้นที่นางได้ยินอย่างชัดเจน มันทำให้นางเหมือนแตกสลายจากข้างใน มันเจ็บร้าว เจ็บจนจุกอกไปหมด นางรู้ว่าเขามีสตรีอีกนางอยู่ในจวน แต่เมื่อมาได้ยินความจริงทุกอย่าง ๆ ชัดเจนด้วยตนเอง มันทำให้นางเจ็บเจ็บปวดแทบขาดใจ นางยกมือข้างหนึ่งอุดปากตนเองเอาไว้ เพราะนางกำลังจะกรีดร้องและร่ำไห้ออกมา

ตัวอย่างเนื้อหาตอนหนึ่งในนิยาย……

“ สิ่งที่ข้าเสียให้แก่ท่านไปในค่ำคืนที่ผ่านมานี้ ขอจะถือว่ามอบให้ท่านโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน ถือว่าเป็นการชดเชยในสิ่งที่ข้าเคยทำผิดพลาดให้ท่านขุ่นเคืองใจ และบัดนี้ข้าถือว่า ข้าได้ชดใช้ให้ท่านไปหมดสิ้นแล้ว ท่านเสนาบดีเหลียงอี้หลิง ต่อไปนี้ถือว่า ความสัมพันธ์ของเรานั้นจบสิ้นกันเพียงเท่านี้ ต่อไปนี้ถือว่าไม่มีสิ่งใดติดค้างต่อกันอีก หากท่านจะกลับก็ควรกลับไปได้แล้ว และจะเป็นการดีที่สุด หากเราจะไม่พบกันอีก ”

หลันฮวาเอ่ยขึ้น แต่นางมิได้มองเขา นางมองไปทางอื่นที่ไม่มี่ร่างล่ำสันของเขา แต่จากหางตานางก็เห็นว่าเขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หมุนตัวเดินออกไปจากห้องของนาง และเพียงไม่นานเสียงปิดประตูก็ดังขึ้น มันอาจจะไม่ใช่เสียงที่ดังนัก แต่สำหรับในความรับรู้ของนางในตอนนี้เสียงปิดประตูนี้มันดังก้องกังวาล ดังก้องอยู่ในใจของนาง และคงจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่นางจะได้ยินมัน