แสงตะวันของจิรายุ

ครั้งหนึ่ง เคยมีสิ่งมีชีวิตที่ดำรงอยู่ในฐานะอมนุษย์มาหลายร้อยปี ใช้เวลาชั่วชีวิตของตนเองกับการทำหน้าที่ส่งผู้มีเพียงจิตวิญญาณไปสู่โลกใบใหม่ เมื่อกายหยาบของผู้นั้นได้แตกดับไป จนเมื่อได้พบกับบุคคลปริศนา ที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตที่วนเวียนอยู่กับการดับสลายให้มีความหวัง เขาผู้นั้นอ้างถึงการมีชีวิตอยู่อย่างเช่นมนุษย์เดินดินทั่วไป เพียงแค่ต้องแลกกับการบรรเลงเครื่องดนตรีสามสาย จนกว่าสวรรค์จะเมตตา ให้นาฬิกาชีวิตของเขานั้นเดินไปข้างหน้าเฉกเช่นคนธรรมดา
อนิจจา อมนุษย์ที่ดูเหมือนจะมีปัญญา กลับหลงเชื่อคำคนที่ครั้งหนึ่งเป็นอมนุษย์เช่นเดียวกันกับเขา เจ้าตัวหลงคำพูดเพ้อพกของอีกฝ่ายจนถอนตัวไม่ขึ้น เมื่อคิดว่าสักวันหนึ่งจะได้ชีวิตอันไม่เป็นนิรันด์เป็นของตัวเอง แต่หารู้ไม่ว่า ความไม่เป็นนิรันด์ที่เขากำลังถวิลหา ต้องแลกกับความโดดเดี่ยวและอ้างว้างเกินกว่าเขาจะรับได้
"ตราบใดที่เขานั้น…มีรัก"


"เราเลิกกันเถอะนะ ตะวัน"
"ตะวันควรได้อยู่กับคู่ชีวิตสักคน...ที่ปกติ คนที่จะอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันไปจนแก่เฒ่า" จิรายุร่ายยาว พร้อมกับหยุดสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
"ใครสักคนที่ไม่ใช่จิ"