อ้อมแขนที่ไม่ควรเอื้อมถึง

คำโปรย

เธอเป็นแค่ครู...ส่วนฉันเป็นแค่เด็ก

ความรู้สึกนั้นไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ทว่าในคืนฝนพรำหนึ่งคืน เด็กสาวผู้เงียบงันกลับยื่นหัวใจให้ครูของตนและครูผู้เก็บงำอดีตไว้ในเงา กลับเผลอเอื้อมมือไปรับไว้...แม้จะรู้ว่าไม่ควร

พิมพ์จันทร์ครูสาววัยสามสิบสี่ ผู้ใช้ชีวิตอย่างสงบในโรงเรียนชนบทไม่เคยคิดว่าการกลับบ้านเกิดเพื่อหนีอดีตจะนำพาให้เธอพบ

รัญญานักเรียนมัธยมปลายเงียบขรึม ผู้มีรอยแผลที่ไม่เคยเอ่ยแต่กลับมองเธอด้วยแววตาที่เหมือนจะรู้ทุกอย่าง