ทริปนี้มีแค่รัก

"พี่รินคะ อีกแค่สองวัน ไอริสต้องกลับแล้วจริงๆ เหรอคะ"

เสียงของไอริสแผ่วเบาจนเกือบจะเป็นเสียงกระซิบ ความรู้สึกใจหายอาวรณ์นั้นมีแน่นอน แต่คำมั่นจากคนพี่ก็พอจะเป็นพลังใจให้เธอยึดเหนี่ยว ยามที่เราต้องห่างกัน เธอใช้ปลายนิ้ววาดไล้ไปตามลวดลายบนมือเรียวของพี่หมอที่โอบรอบเอวเธอไว้

"กายกลับ แต่ใจห้ามกลับนะคะ" รินฐิศาเอ่ยเกยคางไว้บนไหล่มน พลางสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนผมนุ่ม

"พี่เตรียมของขวัญชิ้นหนึ่งไว้ให้หนูด้วยนะ กะว่าจะให้ตอนถึงสนามบิน แต่พี่ว่า...ให้ตอนนี้เลยน่าจะดีกว่า"

พี่หมอเอื้อมมือไปหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุม เมื่อเปิดออก แสงจันทร์ก็กระทบเข้ากับแหวนทองคำขาวเรียบหรูที่มีเพชรเม็ดเล็กฝังอยู่ด้านใน

"มันไม่ใช่แหวนหมั้นอย่างเป็นทางการหรอกค่ะ แต่มันคือแหวนแทนใจ ว่าตั้งแต่วินาทีนี้ไป ไอริสมีเจ้าของแล้วนะ และเจ้าของคนนั้นคือพี่...แค่คนเดียว"

น้ำตาแห่งความตื้นตันรื้นขึ้นมาในดวงตาของไอริสอีกครั้ง เธอปล่อยให้พี่หมอสวมแหวนวงน้อยเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายอย่างนุ่มนวล สัมผัสของโลหะที่เย็นเยียบกลับสร้างความอบอุ่นไปทั่วทั้งร่าง

"ไอริสไม่มีของมีค่าอะไรจะให้พี่รินเลยค่ะ เอาไว้ไอริสจะหาให้นะคะ แต่พี่รินต้องกลับไปเอาที่ไทย" เธอกล่าวพร้อมความคิดหนึ่งที่วิ่งเข้าหัวมา แต่คนพี่กลับยิ้มพลางส่ายหน้า

"ใครว่าหนูไม่มีของสำคัญให้พี่ละคะ ร่างกายและหัวใจของไอริสไง คือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดสำหรับพี่ และพี่ก็อยากดูแลรักษาของมีค่านี้ให้ดีที่สุดค่ะ"

*************
ฝากติดตามความหวานของพี่หมอรินกับน้องไอริสด้วยนะคะ บอกเลยว่ามดตายเกลื่อน