แต่งรัก

- คนไทยเป็นอะไรกับแฟนเก่า -

"เพิ่งรู้ว่าหน่วยสวาทรับจ๊อบเป็นบอดี้การ์ด ควบตำแหน่งคู่ชีวิตจำเป็นด้วย"
เสียงราบเรียบติดเย็นชาดังขึ้น พร้อมกับสายตานิ่งสนิทที่มองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ อนิชาในชุดเจ้าสาวลูกไม้สีขาวเรียบหรู ปรายตามองคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้องพักแต่งตัว
ร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ตรงกรอบประตูหยุดชะงักไปนิดเดียว แทบมองไม่ออกถ้าไม่สังเกต อธิชาในชุดเจ้าสาวผ้าซาตินดีไซน์เรียบกริบไร้รอยต่อ ใบหน้าสวยคมคายเรียบนิ่งไม่ต่างกัน
"คำสั่งผู้บังคับบัญชา" อธิชาตอบสั้นๆ เสียงทุ้มต่ำไม่มีความหวั่นไหว "และฉันแค่มาทำภารกิจ"
"ภารกิจ?" อนิชาแค่นยิ้มมุมปาก หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้าตรงๆ "ภารกิจคุ้มกันลูกสาวเพื่อนพ่อ หรือภารกิจกลับมาปั่นหัวแฟนเก่า?"
"คิดมากไปไหมหมอ" อธิชาก้าวเข้ามาในห้อง ปิดประตูลงกลอนเสียงดังคลิก "ฉันเพิ่งรู้ชื่อคนคุ้มกันพร้อมเธอเมื่อสิบนาทีก่อนเหมือนกัน"
บรรยากาศในห้องอึดอัดขึ้นมาทันที เหมือนออกซิเจนโดนสูบออกไปครึ่งหนึ่ง คนหนึ่งคือหมอศัลยกรรมหัวใจที่ชินกับการคอนโทรลทุกอย่างบนเตียงผ่าตัด อีกคนคือหน่วยจู่โจมที่ชินกับการคุมสถานการณ์ความเป็นความตาย
อนิชากอดอก กวาดสายตามองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เลิกกันไปหลายปี อธิชายังเหมือนเดิม ไร้อารมณ์ บ้างาน และ... หน้าตายเหมือนรูปปั้น
"งั้นก็ถือว่าซวย" หมอสาวสรุปสั้นๆ "แต่จำไว้อย่าง ฉันแต่งเพื่อความปลอดภัยของครอบครัว ไม่ได้แต่งเพื่อรื้อฟื้น จบงานนี้เมื่อไหร่ก็แยกย้าย"
อธิชาพยักหน้ารับแทบจะทันที ไม่มีอาการสะทกสะท้าน หรือแม้แต่จะยื้อความรู้สึกใดๆ เหมือนวันที่ถูกบอกเลิกไม่มีผิด
"รับทราบ" ตำรวจสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงห้วนกระด้างแบบคนคุ้นชินกับการรับคำสั่ง "งั้นก็ช่วยให้ความร่วมมือด้วย อย่าทำตัวเป็นเป้านิ่งให้จับง่ายๆ แล้วกัน"
อนิชาเลิกคิ้ว "ฉันเป็นหมอ ไม่ใช่ภาระ"
"ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นภาระ" อธิชาสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของอีกฝ่าย "แค่เตือน... เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอตามหน้าที่"
คำนั้นเน้นหนักจนคนฟังรู้สึกหน่วงแปลบในอก แต่อนิชายังคงปั้นหน้าตึง
"ไม่ต้องห่วง ฉันดูแลตัวเองได้ ดีกว่าตอนที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะอีก" อนิชาสวนกลับนิ่มๆ แต่จงใจกรีดลึกลงไปกลางความรู้สึก
อธิชาชะงักไปเสี้ยววินาที กรามคมขบเข้าหากันจนนูนเป็นสัน ก่อนจะคลายออกอย่างรวดเร็ว
"ดี" อธิชาเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะขยับตัวไปเปิดประตูห้องพัก "ได้เวลาแล้ว เชิญ"