อวี้หมิงทะลุมิติเข้ามาในนิยายพาครอบครัวสามีร่ำรวย

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามปรับสีหน้าให้ดูเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ใบหน้าของเจ้าของร่างเดิมจะดูดุร้ายและหยิ่งยโสปานใดก็ตาม
"ข้าจะไม่ตีพวกเจ้าแล้ว"
น้ำเสียงของนางแหบพร่าและตะกุกตะกัก
ลู่ลั่วยังคงจ้องนางไม่วางตา แววตาเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ
"โกหก ท่านแม่บอกว่าท่านเป็นหญิงชั่ว ท่านจะหลอกให้พวกเราตายใจแล้วตีพวกเราอีกใช่หรือไม่"
เจ้าตัวป้อมเรียกนางว่าหญิงชั่ว ทำให้อวี้หมิงสะอึก นางอยากจะร้องไห้ แต่เวลานี้ไม่ใช่เวลามาคร่ำครวญ นางต้องรีบกู้สถานการณ์
นางค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งคุกเข่า พยายามทำตัวให้ดูตัวเล็กที่สุดเพื่อลดความน่ากลัวในสายตาเด็กๆ มือเรียวบางยื่นออกไปข้างหน้าช้าๆ หมายจะเช็ดน้ำตาให้ลู่หลินคนเล็ก
"อย่าเข้ามานะ" ลู่ลั่วตวาดลั่น