วิศวะมันร้าย

สปอยล์ : นาเดียร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอขยับปลายนิ้วเกลี่ยไปตามแนวสันกรามของชายหนุ่มพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความนัย "หราคะ? แต่นาเดียร์ว่ารสชาติเก่าๆ ที่คุณเคยชอบมันน่าจะเร้าใจกว่านะ คืนนี้ พอจะมีเวลาว่างให้คู่ขาเก่าคนนี้ช่วย ‘เช็กเครื่อง’ ให้ถึงห้องไหมคะ?"
 ยิหวาไม่รอฟังต่อ เธอตัดสินใจก้าวออกจากมุมมืดตรงเข้าไปหาคนทั้งคู่ทันที มือเรียวเอื้อมไปคว้าเนกไทของฟาโรห์แล้วกระชากลงมาเต็มแรงจนใบหน้าของเขาโน้มลงมาหา นาเดียร์ที่กำลังฉอเลาะอยู่ถึงกับหน้าเหวอถอยกรูดหลบไปแทบไม่ทัน
 "โทษทีนะนาเดียร์ที่มาขัดจังหวะ" ยิหวาเอ่ยเสียงเรียบจ้องประสานสายตากับพริตตี้รุ่นพี่อย่างไม่ยอมลดละ "พอดีคืนนี้เขาไม่มีคิวว่าง เพราะเขาต้องกลับไปเคลียร์บัญชีกับฉัน ทั้งคืน"
 ยิหวาประกบริมฝีปากลงบนปากของฟาโรห์ทันทีท่ามกลางสายตาตกตะลึง ฟาโรห์นิ่งไปเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะวาดแขนโอบเอวคอดของเธอไว้แล้วบดจูบตอบรับอย่างรุนแรงยิ่งกว่า แรงกระแทกของริมฝีปากที่เต็มไปด้วยความต้องการครอบครองทำเอานาเดียร์ถึงกับกระทืบเท้าสะบัดหน้าหนีไปทันทีด้วยความขัดใจ
 "หึงเหรอ?" ฟาโรห์กระซิบถามหลังจากถอนจูบออก สายตาเขาพราวระยับขณะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยริมฝีปากที่เปื้อนลิปสติกของเธอออกเบาๆ
 "ฉันแค่ไม่อยากใช้ของร่วมกับใคร" ยิหวาสะบัดเสียงใส่ เดินนำเข้าไปในโซนอาหารโดยไม่รอเขาที่โต๊ะเครื่องดื่ม
 
มาร่วมลุ้นไปกับความร้าย ความโหด ความหึง ความคลั่งรักของพ่อหนุ่มฟาโรห์และความไม่ยอมคนของสาวน้อยยิหวา ไปด้วยกันนะคะ