หนี้แค้นของข้านี้ ท่านได้โปรดรับไว้

เพราะความใจดีในวันนั้นนำมาซึ่งความตายของครอบครัว นางจึงเปลี่ยนใบหน้าเพื่อแก้แค้นและเข้าหาผู้มีอำนาจ แม้จิตใจสั่นไหวแต่เพลิงแค้นไม่อาจไม่ชำระ นางเลือกก้าวไปข้างหน้าแม้จะต้องทอดทิ้งเขาไว้ข้างหลังก็ตาม

*************************

"เจ้ากำลังหมักสุราอยู่หรือ รสชาติไม่เลวเลย" เสิ่นหยวนเหอเอ่ยเสียงนุ่ม

"เสิ่นกั๋วกง! เหตุใดท่านถึงกินของมั่วซั่วเช่นนี้เจ้าคะ หากเป็นยาพิษแล้วท่านจะทำเช่นไร!" จางหมิ่นหลานอุทานด้วยความตื่นตระหนก รีบปรี่เข้าไปคว้าจอกยาจากมือเขา แต่มันก็ไม่ทันกาลเสียแล้ว

"ข้าได้กลิ่นหอมคล้ายสุราดอกท้อ ก็นึกว่าเจ้ากำลังแอบหมักไว้ให้ข้าดื่มเสียอีก" เขาตอบพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเริ่มรู้สึกถึงกระแสความร้อนที่แล่นพล่าน

"ไม่ใช่เจ้าค่ะ ยาตัวนี้มีฤทธิ์ปลุกกำหนัดเข้มข้น รอเดี๋ยวนะเจ้าคะ ข้าจะรีบทำยาแก้มาให้" จางหมิ่นหลานหน้าซีดรีบหันหลังจะไปหยิบสมุนไพรฤทธิ์เย็น

ทว่าเพียงพริบตาเดียว มือหนาที่ร้อนดั่งไฟก็คว้าหมับเข้าที่ข้อแขนของนาง ก่อนจะกระชากร่างบางเข้าหาตัวจนปะทะกับแผงอกแกร่ง

"อวี้หร่าน ข้าร้อน" เสียงของเสิ่นหยวนเหอแหบพร่า ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยไฟปรารถนาอันลุกโชน

"เหตุใดถึงออกฤทธิ์เร็วขนาดนี้นะ" นางเบิกตากว้าง พยายามจะดันตัวออกแต่กลับไม่เป็นผล

"อวี้หร่าน ข้าร้อนไปหมดแล้ว" เขาพึมพำซ้ำ ๆ พร้อมดันร่างบางถอยร่นไปจนติดโต๊ะปรุงยา ก่อนจะรวบเอวนางขึ้นไปนั่งบนนั้นอย่างง่ายดาย


...ผู้ที่ใช้ IOS ซื้อผ่านหน้าเว็บไซต์หรือผ่านเมพคอยน์ แอนดรอยด์ จะได้ราคาถูกกว่าผ่านแอพค่ะ...