เกิดใหม่ชาตินี้จะไม่เป็นไก่ให้ใครขี่

ชาติก่อนเขาลั่นไกใส่เธอโดยไม่กะพริบตา อนิจจาหัวใจสลายตายโดดเดี่ยว
ชาตินี้ตั้งใจจะหย่าขาดหาโอกาสแต่งสามีใหม่
หาคนที่ ‘ใช่’ ‘ใหญ่’ และ ‘ดี’ แต่สามีน่าตีมีระบบน่าตบให้ตายเป็นทัพหลัง ซ้ำข่มขู่ไม่เว้นวันว่าจะให้เธอเกิดเป็นไก่
ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา อย่าให้มีชาติที่สามนะ เธอจะแก้แค้น!
....
ตายเป็นตาย!
สุดท้ายถังเล่อซินก็สามารถหาทางกลับมาที่เมืองเฉิงโจวได้สำเร็จ ทุกอย่างในเมืองราบเป็นหน้ากลอง เสียงผู้คนร้องไห้และคนตายนอนเกลื่อน เป็นภาพที่เธอไม่เคยเห็นในชีวิตจริง สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ทว่ากลับทำให้เธอเหมือนได้ย้อนเวลาไปในอดีตที่คงไม่ต่างกัน
ตึกรามบ้านช่องกลายเป็นซากปรักหักพังกลิ่นคาวเลือดยังไม่ทันจางถูกกลบด้วยกลิ่นศพที่ไม่มีใครฝัง ผู้มีอำนาจแก่งแย่งผลประโยชน์แต่ชาวบ้านกลับเสียทั้งบ้านและครอบครัว เด็กบางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเหตุใดผู้ใหญ่ถึงฆ่ากัน พวกเขารู้เพียงว่าคืนนี้ไม่มีพ่อกลับบ้าน ไม่มีแม่ให้นอนกอดไม่มีบ้านให้พักพิง ภาพหญิงชรานั่งกอดศพลูกชายกลางถนนชวนให้คนมองหดหู่ใจ ธงชัยของผู้ได้อำนาจคนใหม่โบกสะบัดเหนือกำแพงที่แตกหัก แต่ใต้เงาธงนั้นคือชีวิตของคนในครอบครัวผู้บริสุทธิ์ ชัยชนะของคนไม่กี่คนแลกมาด้วยความพินาศของคนทั้งเมือง