จากนี้คือเธอ

"ไม่เจอกันนาน…บอบบางขึ้นเยอะเลยนี่ สงสัยพ่อฉันคงเลี้ยงดูเธอมาอย่างถนอมสิท่า" ซึ่งเรื่องที่ใครต่อใครเล่ามามันเป็นแบบนั้น และยิ่งได้รู้เขาก็ยิ่งโกรธเกลียดเธอมากขึ้น
"คุณทัช…ปล่อยศิเถอะค่ะ ที่ผ่านมาไม่ว่าแม่ของศิเคยทำอะไรเอาไว้ ตอนนี้ท่านก็ได้รับผลจากการกระทำนั้นแล้ว"
"แค่ตายใช่ว่าเรื่องมันจะจบ!"
"คุณทัช…"
"ผู้หญิงคนนั้นมาด่วนชิงตายไปเสียก่อน ฉันตั้งใจว่าจะกลับมาเอาคืนแม่เธออยู่พอดี แต่ในเมื่อตอนนี้หล่อนชิงหนีตายไปเสียก่อน ก็คงต้องเป็นเธอแล้วที่ต้องรับเคราะห์แทน!"
"คุณทัชจะทำอะไร ปล่อย อื้อ อย่า!" คำตอบที่เขามอบให้ใช่คำบอกเล่า แต่มันกลับเป็นจูบที่เต็มไปด้วยความหยาบคายอย่างถึงที่สุด ซึ่งเธอไม่ชอบที่เขากระทำแบบนี้กับเธอเลย
"ไม่เอาน่าศศิ ของมันเคยๆ กันอยู่ หรือลืมไปแล้วว่าใครที่ได้จูบแรกของเธอไป!" หญิงสาวไม่ตอบแต่เลือกที่จะสะอื้นไห้ ด้วยหวังว่าเสียงร้องของเธอมันจะพอเรียกสติเขาได้บ้าง หากแต่สำหรับคนใจร้ายตรงหน้าคนนี้แล้ว เขาแทบไม่สนเลยสักนิด ว่าเธอจะต้องปวดร้าวกับการกระทำของเขาสักแค่ไหน
"ศิต้องทำยังไงคะ…คุณถึงจะยอมยกโทษให้พวกเรา" อะไรก็ได้ขอแค่เขาบอกมาคำเดียว เธอจะทำให้เขาทุกอย่าง
"เป็นของเล่นของฉันสิ เป็นไปจนกว่าฉันจะพอใจ ถ้าเธอทำได้ ฉันจะยอมให้อภัยพวกเธอสองแม่ลูกสักครั้ง ครั้งหนึ่งแม่เธอเคยอยากเป็นเมียพ่อฉันใจจะขาด แต่สำหรับเธอ… จะเป็นได้แค่นางบำเรอเท่านั้น อย่าได้ฝันว่าจะได้เป็นอะไรที่มันมากกว่านั้น เพราะสถานะนั้นฉันมีคนที่อยากจะมอบให้อยู่แล้ว คนที่ดีพร้อมชนิดที่ว่าผู้หญิงสกปรกอย่างเธอไม่มีทางเทียบติดเลยทีเดียว!" ทุกคำเขาพูดจริงทั้งนั้น จากนี้ไปก็คงขึ้นอยู่กับคนตรงหน้านี้แล้ว ว่าจะยอมรับเงื่อนไขรึเปล่า