Safe House ภารกิจรัก

"เถียงเก่งนักนะ..."
ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน นลินนิ่งไปหัวใจเต้นโครมคราม ได้กลิ่นกายหอมกรุ่นผสมกลิ่นอันตรายจากตัวเขาชัดเจนจนแข้งขาเริ่มอ่อนแรง
"เถียงคำไม่ตกฟากเลยนะครับหมอ..."เสียงของเขาทั้งแหบพร่าและดุดัน
"ผมเตือนดีๆ ไม่ชอบ...ถ้าวันไหนเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็อย่ามาเรียกหาให้ผมช่วยก็แล้วกัน!"
ความอดทนของนลินก็ขาดสะบั้นเช่นกัน เธอผลักอกเขาเต็มแรงแม้เขาจะไม่ขยับเขยื้อนเลยก็ตาม
"ไม่ต้องห่วงค่ะ! ลินดูแลตัวเองได้! แล้วลินก็มีคนช่วยเยอะแยะค่ะ ขอบคุณที่เตือน!"
ประโยคที่ว่ามีคนช่วยเยอะแยะซึ่งศิลารู้ดีว่าเธอหมายถึงไอ้ครูหน้าจืดนั่น มันเป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดลง สติสัมปชัญญะของจอมเย็นชา พังทลายลงในพริบตา เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบของผู้ชายที่กำลังหวงของที่คิดว่าเป็นของตัวเองมาตลอดดวงตาคมกริบหลุบลงมองริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อที่กำลังขยับเถียงฉอดๆ นั้นก่อนจะตัดสินใจปิดมันด้วยวิธีของเขา
"อื้อออ!!!?"
นลินเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ ริมฝีปากร้อนผ่าวของศิลาก็ฉกวูบลงมาบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างรุนแรงและรวดเร็วมันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานเหมือนในนิยายโรแมนติก ที่เธอเคยอ่านก่อนนอน แต่มันคือการลงทัณฑ์ จูบที่เต็มไปด้วยความโกรธ ความหึงหวง และความปรารถนาที่อัดอั้นมานาน
ศิลากดริมฝีปากแนบแน่น บดคลึงกลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวบางของเธอเข้ามาชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียว ส่วนมืออีกข้างล็อคท้ายทอยของเธอไว้ไม่ให้หันหนี นลินครางประท้วงในลำคอ พยายามจะทุบตีไหล่เขา แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับมลายหายไปสิ้น เมื่อศิลาเริ่มรุกรานหนักหน่วงขึ้น เขาขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ ก่อนจะแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปาก แค่นั้นก็ทำให้โลกทั้งใบของนลินหมุนคว้าง สมองขาวโพลนไปหมด นี่คือจูบแรกของเธอจูบแรกที่ถูกปล้นไปโดยผู้ชายอันตรายคนนี้ !!