คิรากร

ลัลน์พยายามจะข่มตาลงนอนเท่าไหร่ก็นอนไม่หลับสักที กว่าจะหลับก็ดึกมากแล้ว พอเริ่มหลับลึกก็เหมือนมีอะไรดลใจให้เธอตื่นแล้วมองไปยังปลายเตียง เธอเห็นเป็นเงาสีดำ รูปร่างสูงใหญ่ นุ่งโจงกระเบนสีดำ ท่อนบนเปลือยเปล่า ง้างของมีคมใหญ่ ๆ ทำท่าว่าจะทุบลงไปที่ปลายเท้าของเธอ
“โอ้ย! คนจะนอน” เสียงหงุดหงิดของคนที่ต้องสะดุ้งตื่นเพราะสิ่งน่ากลัวนั่น กลัวมากแต่พลังแห่งความง่วงมันมีมากกว่า เธอตวาดแล้วหลับไปยันเช้า