รักนิรันดร์ที่กัลยาฯ

พฤกษ์ สถาปนิกหนุ่มจากเมืองกรุง เดินทางมายังอำเภอกัลยานิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อออกแบบศูนย์การเรียนรู้ชุมชนท่ามกลางป่าสนวัดจันทร์
ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย แต่ทว่าเขาไม่ได้มาเพื่อทำงานเพียงอย่างเดียว แต่เขามาตามหาคำตอบของ ‘ความฝัน’ ที่มักจะเห็นหญิงสาวที่สวมชุดพื้นเมืองสีขาวบริสุทธิ์ยืนรอเขาอยู่ใต้ต้นสนพันปีเสมอ
ในขณะที่ ทอไหม หญิงสาวเชื้อสายปกาเกอะญอ ผู้สืบทอดตำนาน
‘ย่าเครื่อง’ หรือ ผู้รักษาจิตวิญญาณแห่งป่า เธอมีความสามารถพิเศษในการได้ยินเสียงของต้นไม้และสายลม ชาวบ้านต่างบอกว่า เธอคือร่างอวตารของธิดาแห่งขุนเขา ที่รอคอยการกลับมาของคนรักในอดีตชาติ
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เริ่มต้นขึ้นเมื่อพฤกษ์หลงป่าในช่วงพลบค่ำ ท่ามกลางหมอกหนาที่ปกคลุมจนเขามองไม่เห็นทาง เขาได้ยินเสียงขลุ่ยไม้ไผ่ที่แว่วมาตามลม และนั่นนำพาเขามาพบกับทอไหมที่กำลังประกอบพิธีกรรม ‘มัดมือรับขวัญ’ ให้กับต้นไม้ใหญ่
ตามความเชื่อของชนเผ่ามีตำนานที่กล่าวถึง ‘ดวงจิตนิรันดร์’ ที่ถูกพรากจากกันด้วยคำสาปในอดีต เมื่อพฤกษ์จะช่วยทอไหมเก็บสมุนไพรบนหน้าผา
เขาเกือบจะพลักตก แต่ในวินาทีนั้นเอง รอยสักรูปใบสนที่หน้าอกของเขา
กลับเรืองแสงทองอร่ามสว่างวาบ พร้อมกับมอไหมที่รู้สึกถึงแรงดึงดูดประหลาด
เมื่อมือของทั้งคู่สัมผัสกัน กาลเวลากลับหยุดนิ่ง ภาพเหตุการ์เมื่อหลายร้อยปีก่อน
พรั่งพรูเข้ามา
ขุนเขาอาจเคลื่อนย้าย สายน้ำอาจเปลี่ยนทิศ แต่คำสัญญาที่สลักไว้ในดวงจิต จะนำพาสองเราให้กลับมาพบกัน…ชั่วนิจนิรันดร์