รักเธอไม่เป็นรองใคร

เดิมที ‘หลิน’ ตั้งใจจะเก็บซ่อนความรู้สึกที่มีต่อเพื่อนสนิทอย่าง ‘มีนา’ เอาไว้ แล้วอยู่ข้างอีกฝ่ายเงียบๆ เพราะรู้ว่ามีนาไม่อาจชอบตนได้ ทั้งอีกฝ่ายก็ยังมีคนรักอย่างชวินอยู่ ทว่าชวินกลับเห็นมีนาเป็นเพียงแค่ตัวแทนของคนอื่น
วินาทีนั้นหลินเองก็ใจสลายไปต่างจากมีนา ทั้งๆ ที่เธอรักของเธอ ทะนุถนอมของเธอมาตั้งนาน มันกล้าดียังไง มีสิทธิ์อะไรถึงมาทำให้คนของเธอต้องเจ็บปวด
เธอเกลียด เกลียดที่มันแอบคบกับคนของเธออย่างหลบๆ ซ่อนๆ เกลียดที่มันทำให้คนของเธอต้องเสียใจ ร้องไห้อยู่ซ้ำๆ จนตาแดงก่ำ และเกลียดยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ก็ตอนที่มันบอกว่าคนของเธอคือตัวแทนของคนอื่น
สุดท้ายหลินก็ทนไม่ไหวไม่อาจหักห้ามความรู้สึกของตัวเองได้จนพลั้งเผลอ สารภาพความรู้สึกที่มีของตัวเองออกไป ทว่ามีนากลับปฏิเสธทันที
"ทำไมพอเป็นเรา.. ทำไมพอเป็นเรา มีนถึงไม่คิดสักนิดเลยล่ะ หรือเป็นเพราะเราเป็นผู้หญิงเหมือนกัน"
"ไม่ใช่อย่างนั้นเลยหลิน เวลาเรารักใคร เรารักที่ตัวตนของคนคนนั้น เราไม่ได้สนว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่เรามองหลินเป็นมากกว่าเพื่อนไม่ได้"
"ถ้าเราไม่ใช่เพื่อนกัน มีนจะให้โอกาสเราเหมือนอย่างที่ไอ้พี่วินมันได้ไหม"
"ก็อาจจะ.."
จบประโยคนั้นไม่รู้ว่าจู่ๆ คิดอะไรขึ้นมาหลินถึงได้ผุดความคิดอะไรโง่ๆ ขึ้นมา เธอถึงได้พุ่งเข้าไปประกบจูบกับริมฝีปากของมีนา โดยที่รู้ว่าการกระทำนี้ทำให้ระหว่างเธอกับมีนาไม่อาจกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก