สูตรการเขียนพล็อตรอง

นวนิยายที่มีแต่พล็อตหลักอาจมั่นคง แข็งแรง และเดินหน้าได้อย่างมีแบบแผน
แต่หากไร้พล็อตรอง มันก็เป็นเพียงโครงสร้างที่ไร้หัวใจเท่านั้น

สูตรการเขียนพล็อตรอง คือหนังสือที่ชวนคุณมองเห็นแรงสั่นสะเทือนภายใน
ซึ่งทำให้ตัวละครมีเลือดเนื้อ มีความลังเล มีความปรารถนา มีทางเลือกเป็นของตนเอง

คุณจะได้เรียนรู้ว่า...
-พล็อตรองทำงานอย่างไรในโครงสร้าง 3 องก์
-จะเพาะเมล็ดพล็อตรองตั้งแต่องก์แรกอย่างไรโดยไม่เปิดเผยผลลัพธ์
-จะใช้พล็อตรองสะสมแรงอารมณ์จนกลายเป็นจุดเปลี่ยนของทั้งเรื่องได้อย่างไร
-และจะหลีกเลี่ยงความผิดพลาดที่ทำให้พล็อตรองไร้น้ำหนักหรือกลืนพล็อตหลักได้อย่างไร

หากคุณมีโอกาสเลือกอ่านหนังสือทฤษฎีการเขียนนวนิยายได้เพียงสองเล่มในชีวิต
เล่มหนึ่งควรเป็น สูตรการเขียนนวนิยาย
และอีกเล่มควรเป็น สูตรการเขียนพล็อตรอง

สารบัญ

ตอนที่ 1 เข้าใจพล็อตรองอย่างเป็นระบบ
บทที่ 1 พล็อตรองคืออะไร
1.การปะทะกันของพล็อตหลัก-พล็อตรอง
2.เข้าใจพล็อตรองในฐานะองค์ประกอบหลักของเรื่อง
3.ความแตกต่างระหว่าง เส้นเรื่อง A เส้นเรื่อง B และ C-พล็อต
4.นวนิยายแนวสืบสวนที่ไม่มีเส้นเรื่อง B
5.นวนิยายสืบสวนที่มีเส้นเรื่อง B
6.สูตร 8 ลำดับเหตุการณ์สำหรับพัฒนาพล็อตรอง
7.การแยกพล็อตรองเป็นเรื่องย่อยแล้วค่อยสอดแทรก
8.การพัฒนาพล็อตรองจากแก่นเรื่องหรืออารมณ์ของตัวเอก

บทที่ 2 โครงสร้างภายในของพล็อตรอง
1.บทบาทของพล็อตรองในโครงสร้าง 3 องก์
2.จุดเริ่มต้น จุดเปลี่ยน และจุดจบของพล็อตรอง
3.เป้าหมายรองและการคลี่คลายทางอารมณ์
4.พล็อตรองสร้างชีวิตให้เรื่องเล่า
5.ความตึงเครียด เส้นเรื่องคู่ขนาน และการทวีความซับซ้อนของเรื่อง

บทที่ 3 ประเภทและการใช้งานพล็อตรอง
1.พล็อตรองที่หนุนหลัง ขัดขวาง หรือเป็นกระจกสะท้อนพล็อตหลัก
2.พล็อตรองด้านความสัมพันธ์ (คนรัก/เพื่อน/ครอบครัว)
3.พล็อตรองกับตัวร้าย–ตัวประกอบ–ตัวละครเงา
4.พล็อตรองแบบสะท้อน คู่ตรงข้าม แทรกซ้อน และเปิดเผยโลกของเรื่อง
5.พล็อตรองเกี่ยวกับแก่นเรื่อง

ตอนที่ 2 กลไกการทำงานและพลังของพล็อตรอง
บทที่ 4 พล็อตรองกับการพัฒนาตัวละคร
1.พล็อตรองในฐานะแรงกระตุ้นให้ตัวเอกเปลี่ยนแปลง
2.ความสัมพันธ์ในฐานะเครื่องมือเปลี่ยนมุมมองของพล็อตหลัก
3.การสร้างตัวละครและสภาพแวดล้อม (setting) ที่เชื่อมโยงพล็อตรองกับพล็อตหลัก

บทที่ 5 พล็อตรองกับแก่นเรื่อง
1.วิธีโยงพล็อตรองเข้ากับแก่นเรื่องหลัก
2.พล็อตรองที่หนุน-ขัด-เตือนแก่นเรื่อง
3.เทคนิคการสะท้อนแก่นเรื่องด้วยพล็อตรอง

บทที่ 6 พล็อตรองกับเวลา จังหวะ และอารมณ์
1.พล็อตรองแบบเชื้อเพลิงสะสมที่ค่อยๆ พลิกเกม
2.การใช้พล็อตรองในการชะลอหรือเร่งเรื่อง
3.การจัดสัดส่วนและลำดับการปรากฏของ
พล็อตรอง
4.การแบ่งจังหวะพล็อตรองเพื่อไม่ให้กลืนเรื่องหลัก

ตอนที่ 3 พล็อตรองในโครงสร้าง 3 องก์
บทที่ 8 การวางพล็อตรองในองก์ที่ 1
1.การแนะนำพล็อตรองแบบกลมกลืน
2.เทคนิคการเพาะเมล็ดก่อนผลิดอกในองก์ที่ 2

บทที่ 9 พัฒนาพล็อตรองในองก์ที่ 2
1.พล็อตรองกับบททดสอบ-ความตึงเครียด-การสะกิดใจ
2.พล็อตรองกับเดิมพันทางอารมณ์ที่ขัดแย้งกับเป้าหมายหลัก

บทที่ 10 การคลี่คลายพล็อตรองในองก์ที่ 3
1.การปิดพล็อตรองอย่างมีน้ำหนัก
2.จบแบบสมบูรณ์หรือจบแบบปลายเปิด
3.พล็อตรองที่ผลักดันการตัดสินใจครั้งสุดท้ายของตัวเอก

บทที่ 11 การวางโครงข่ายพล็อตรองหลายเส้น
1.สูตรการเลือกพล็อตรองที่จำเป็น
2.การซ้อนพล็อตรองในเรื่องยาว
3.การสร้างพล็อตรองให้เป็นพล็อตคู่ขนาน
4.การถักเปียพล็อตหลัก-พล็อตรอง

บทที่ 12 พล็อตรองกับตัวละครรอง
1.ตัวละครรองที่มีเป้าหมายของตัวเอง
2.พล็อตรองที่ช่วยเปิดโลกและเพิ่มขอบเขตของเรื่อง

บทที่ 13 พล็อตรองกับตัวเอก
1.ตัวเอกในหลายแง่มุม
2.การเชื่อมพล็อตรองเข้ากับแง่มุมอื่นของตัวเอก
3.จัดลำดับความสำคัญของพล็อตรองที่ผูกกับตัวเอก
4.การกระจายน้ำหนักของพล็อตรองรอบตัวเอก


บทที่ 14 พล็อตรองด้านความรัก
1.ความแตกต่างระหว่างพล็อตความรัก (หลัก) vs พล็อตความรัก (รอง)
2.โครงสร้าง 3 องก์ของพล็อตรองด้านความรัก
3.ความรักเป็นตัวเร่งการเติบโตของตัวละคร
4.การสร้างความตัดกันทางอารมณ์ระหว่างพล็อตหลักกับพล็อตรองด้านความรัก

บทที่ 15 ความผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยงในการใช้พล็อตรอง
1.พล็อตรองที่ไร้จุดมุ่งหมาย
2.พล็อตรองที่กลายเป็นเรื่องหลักโดยไม่ได้ตั้งใจ
3.พล็อตรองที่ขาดการคลี่คลาย

ตอนที่ 5 เครื่องมือสำหรับนักเขียน
บทที่ 16 แม่แบบและเช็กลิสต์
1.แม่แบบโครงสร้าง 3 องก์ของพล็อตรอง
2.ตารางการวางพล็อตรองให้สัมพันธ์กับพล็อตหลัก
3.เช็กลิสต์ทดสอบคุณภาพของพล็อตรอง

บทที่ 17 เทคนิคการแก้ไขพล็อตรองให้กลมกลืน
1.การทดสอบความเชื่อมโยงกับแก่นเรื่อง
2.การปรับมุมมองเพื่อรองรับพล็อตรอง
3.การเชื่อมโยงพล็อตรองเข้ากับเหตุการณ์หลักเพื่อเพิ่มอารมณ์พีค

บทที่ 18 แหล่งสร้างแรงบันดาลใจ
1.การแตกไอเดียย่อยให้กลายเป็นเส้นเรื่องรองที่สมบูรณ์
2.เมื่อพล็อตรองกลายเป็นจุดเปลี่ยนของทั้งเรื่อง
3.เขียนให้มีใจ เขียนให้มีเส้นเรื่องรองที่ใช้งานได้จริง