คุณหนูใหญ่ลู่ชิงหยวนขอทวงแค้นยุค 1980

"ชิงหยวน แกอย่าทำตัวไร้เหตุผลได้ไหม อีอีเพิ่งกลับมา แกจะมาสร้างเรื่องวุ่นวายทำไม"
ลู่ชิงหยวนมองภาพความรักความผูกพันของแม่ลูกตรงหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ไม่มีน้ำตา ไม่มีความเสียใจ มีเพียงความโล่งอกที่เธอกำลังจะหลุดพ้นจากกรงทองแห่งนี้
"ฉันไม่ได้สร้างเรื่องวุ่นวาย และฉันก็มีเหตุผลมากพอค่ะคุณนายลู่" ลู่ชิงหยวนเชิดหน้าขึ้น สบสายตากับทุกคนอย่างไม่เกรงกลัว
"ข้าวของเครื่องใช้ เสื้อผ้าและเครื่องประดับที่พวกคุณเคยซื้อให้ ฉันวางทิ้งไว้ในห้องหมดแล้ว ฉันเอาไปแค่เสื้อผ้าเก่าๆ ไม่กี่ชุด นับแต่นี้ไป ลู่ชิงหยวนไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลลู่อีก บุญคุณที่เลี้ยงดูมาสิบแปดปี ถือว่าฉันชดใช้คืนให้ด้วยการหลีกทางให้ลูกสาวคนโปรดของพวกคุณก็แล้วกัน"
พูดจบเธอก็หันหลังเตรียมตัวจะก้าวเดินออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้ แต่ทว่าเสียงตวาดของพี่ชายคนโตก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน