ยามวสันต์ยามชโลมด้วยสีชาด

หลันเตียวฮวาละทิ้งฐานะหนีออกจากสกุลหลันเพียงเพราะไม่อยากสมรสกับ 'แม่ทัพซือ' คู่หมั้นเมื่อครั้งยังเยาว์ที่พบกันเพียงครั้งเดียวแล้วอันตรธานหายไปราวเงา ตลอดสิบห้าปีจดหมายสักฉบับนางก็ไม่เคยเห็น จะให้นางสมรสกับคนเช่นนี้ได้อย่างไร!

หากแต่การตัดสินใจครั้งนี้ของนาง กลับนำมาซึ่งความทุกข์นิรันดร์ บิดาไม่เห็นด้วยจึงตัดสิ้นบุตรสืบสกุล มิให้ใครช่วยเหลือหรือให้นางหวนกลับไป ชีวาอาภัพ จำต้องล้มลุกคลุกคลานกับคนรักเพียงลำพัง

'มีรักกินเพียงน้ำก็อิ่มท้อง ชีวาไร้รัก ต่อให้กินอาหารมากรสก็ไร้ค่า' ประโยคนี้จะใช้ได้นานเพียงใด กับชีวิตที่ไร้คนคอยค้ำจุน ให้ความช่วยเหลือ
---
นิยายเป็นแนวดราม่ากึ่งสงคราม จบในเล่ม
แนะนำให้อ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซือขอรับ