เงาใจ ลายรัก

เพราะความจน เป็นเหตุให้ ‘เตชรินทร์’
เด็กสาวตัวเล็กผู้มี...สัมผัสพิเศษ
ตัดสินใจจากบ้านและย่าผู้เป็นที่รัก
เข้ามาหางานทำในกรุงเทพฯ

โชคชะตานำพาเธอไปพบกับงานหนึ่ง
ที่มีเงื่อนไขการรับสมัครแสนง่ายดาย
หนำซ้ำ ยังแลกมากับค่าตอบแทนที่สูง เกินกว่างานทั่วไปจะมอบให้

ตำแหน่ง "ผู้ช่วยส่วนบุคคล"
คำเรียกที่ฟังดูธรรมดา
ทว่า เนื้อหาของงานกลับไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเธอต้องย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่
เพื่อดูแล ‘อคิราห์’
ชายหนุ่มจอมเจ้าเล่ห์และเจ้าชู้
น้องชายเพียงคนเดียวของ ‘ราชินทร์’
ชายหนุ่มผู้แสนเข้มขรึม
และเป็นผู้ว่าจ้างเธอให้รับงานนี้

ทว่า ภายใต้ความโอ่อ่าสวยงามของบ้านหลังใหญ่
กลับมีเงาบางอย่างซ่อนเร้นอยู่
เงาอดีตของใครบางคน ที่ไม่เคยมีตัวตน…

และในบ้านที่เต็มไปด้วย ความลับ
เด็กสาว ผู้ไม่อยากสัมผัสใครอย่างง่ายดาย
อาจเป็นคนเดียว ที่มองเห็นความจริง

บางสิ่ง...ที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง

****************************
Highlight...

เมื่ออคิราห์ชะลอรถ มือหนาคอยประคองพวงมาลัยให้เลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วหน้าบ้านณาราพิพัฒน์
เขาเหลือบสายตามองเธอแวบหนึ่ง เห็นภาพตรงหน้า...ใบหน้าเล็กบูดบึ้ง สองแขนกอดอกแน่นเหมือนเด็กถูกขัดใจ ทำให้เขาเผลอหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้
ทันทีที่รถหยุดนิ่ง เสียงเครื่องยนต์ยังไม่ทันเงียบสนิท เสียงทุ้มของเขาก็ดังขึ้นราวกับตั้งใจยั่ว
"ไว้คราวหน้า ถ้าฉันไปบ้านเธออีก อย่าลืมชวนเพื่อนเธอมาด้วยล่ะ"
เตชรินทร์หันขวับมาทันที
"คุณคีร์!" น้ำเสียงกระแทกหนัก ดวงตากลมโตฉายแววไม่พอใจชัดเจน
"ห้ามคุณยุ่งกับเพื่อนฉันนะ!"
อคิราห์เลิกคิ้วน้อย ๆ ก่อนจะตอบอย่างสบายอารมณ์
"ทำไมล่ะ" สายตาคมมองสบเธอนิ่ง
"สวย ๆ แบบเพื่อนเธอ สเปกฉันเลยนะ"
"ก็เพราะคุณเป็นคนแบบนี้ไง!" เธอสวนกลับทันควัน
"ฉันเป็นคนแบบไหนเหรอ" เสียงทุ้มยังคงเรียบ ใจเย็นจนน่าหงุดหงิด
เตชรินทร์เม้มริมฝีปาก ก่อนจะหันหน้าหนีไปทางกระจกด้านข้าง
"ผู้ชายเจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า แบบคุณ…" เธอหันกลับมามองเขาอีกครั้ง สายตาจริงจัง
"ฉันไม่ให้ยุ่งกับเพื่อนฉันหรอก"
อคิราห์หลุดหัวเราะพรืดออกมา เขาเบือนหน้าไปเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมา
"นี่ในสายตาเธอ ฉันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ"
"ใช่สิคะ" เธอตอบแทบจะทันที โดยไม่ต้องคิด
รอยยิ้มขำบนใบหน้าคมค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเอ็นดู แววตาที่เคยยียวน กลับอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนร่างสูงจะขยับตัวเอี้ยวเข้ามาใกล้
เตชรินทร์เอนหลังไปโดยอัตโนมัติ หัวใจสะดุดแรง เมื่อกลิ่นกายอุ่นผสมกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเขาลอยเข้ามาใกล้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองค่อย ๆ แคบลงจนเธอแทบลืมหายใจ
สายตาคมจับจ้องดวงตากลมตรงหน้า ลมหายใจอุ่นแผ่วแตะผิวแก้มนวล ก่อนเสียงทุ้มจะเอื้อนเอ่ยช้า ๆ
"แล้วถ้า…เป็นเธอล่ะ"