คุณหนูใหญ่จ้าวอิงกลับมาทวงแค้น

"จ้าวอิง เจ้าช่างจิตใจคับแคบนัก น้องอุตส่าห์หวังดี เจ้าไม่รับก็แล้วไป เหตุใดต้องกล่าวหานางถึงเพียงนี้" ลู่เหนียงตวาดใส่
จ้าวอิงลุกขึ้นยืน เผชิญหน้ากับมารดาบังเกิดเกล้าด้วยท่าทีสง่างาม ไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
"ฮูหยิน ข้าเพียงสั่งสอนกฎระเบียบของจวนให้บุตรบุญธรรมได้รับรู้ หากฮูหยินคิดว่าการละเมิดกฎจวนเป็นเรื่องถูกต้อง เช่นนั้นข้าจะให้คนไปเชิญท่านพ่อมาตัดสินใจว่า ข้าใจแคบ หรือคุณหนูรองไร้ซึ่งการอบรมกันแน่" เมื่อได้ยินชื่อราชครูจ้าวเสิ่น ลู่เหนียงก็ชะงักงัน