สังคมนตรา

"ในฐานะรุ่นพี่ คุณถ้วยมีอะไรแนะนำไหมคะ"
"รุ่นพี่?" เขาทวนคำพลางขมวดคิ้วงุนงง
"รุ่นพี่ที่เห็นผีมาก่อนไงคะ"
ถิรกิตติ์ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสุดกลั้น ก่อนจะสั่นศีรษะปฏิเสธเป็นพัลวัน เพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากเห็น เพียงแต่มันได้เห็นมาตั้งแต่จำความได้แล้วต่างหาก
"ไม่รู้สิครับ ผมแค่ชิน"
"ห๊า!? แค่นี้เหรอคะ"
"ถ้าเราไม่เก็บมาใส่ใจเสียอย่าง ก็ไม่ต้องไปสนใจหรอกครับ ตราบใดที่ต่างคนต่างอยู่ ผมก็ไม่ได้กลัวอยู่แล้ว อีกอย่าง… ผมก็พอจะแยกออกว่าอะไรเป็นอะไร"
"แยกออกด้วยเนี่ยนะ"
เขาพยักหน้าตอบคำถาม
"น่ากลัวจะตายชัก"
ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม เพื่อให้คู่สนทนารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
"ไม่ต้องกลัวนะ ผมอยู่ตรงนี้"