อุณหภูมิที่พอเหมาะ

"ธาวินทร์" ทนายหนุ่มผู้หนีเรื่องร้อนดุจไฟแผดเผาจากเมืองหลวง มาพักกายใจที่รีสอร์ตเงียบสงบริมเขา หวังเพียงอุณหภูมิของสายลมจะช่วยเยียวยา แต่ที่นั่น เขาได้พบกับเธอ "รินรดา" เจ้าของรีสอร์ตผู้กำลังเผชิญมรสุมชีวิตอย่างเดียวดาย

จากคนแปลกหน้าที่ตั้งใจเพียงมาพักใจ กลายเป็นคนที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือโดยไม่รู้ตัว ท่ามกลางแสงแดดอ่อนยามเช้า กลิ่นกาแฟอุ่น และอาหารพื้นเมืองง่ายๆ ช่วยปรับจังหวะหัวใจของทั้งสองให้เต้นในระดับเดียวกัน

บางทีความรัก อาจไม่ต้องร้อนแรงจนแผดเผา แค่พอเหมาะ พอดี ในอุณหภูมิที่ทำให้ใครสองคนอยากอยู่เคียงข้างกันตลอดไป

-ตัวอย่าง-
"รดาไม่ได้หาข้อมูลแค่คดีนี้นะคะ แต่ไล่ดูทุกคดีที่คุณเธมเคยทำมาเลย อัตราชนะคดีสูงอย่างที่เคลมไว้จริงๆ อย่าให้ความผิดพลาดแค่ครั้งเดียวมาทำลายความตั้งใจอีกเก้าสิบเก้าครั้งที่ทำมาสิคะ"
หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงไพเราะ ช่วยชโลมหัวใจแห้งเหี่ยวของชายหนุ่มให้ฟื้นคืนชีวิตชีวา
"ขอบคุณนะครับ เรื่องนี้มันหนักมากจริงๆ" ธาวินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแช่มชื่นขึ้นเล็กน้อย
"รดาเข้าใจค่ะ เวลาชีวิตโดนอะไรหนักๆ มันเหนื่อยแบบที่ไม่รู้จะอธิบายออกมายังไงเลย"
คนเคยผ่านมรสุมชีวิตเบือนหน้าออกนอกหน้าต่างรถ จึงไม่เห็นว่าคนนั่งหลังพวงมาลัยกำลังลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเธออยู่ พร้อมกับความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเข้าใจ เห็นใจ และแปลกใจที่จู่ๆ มวลความหม่นหมองในอารมณ์ก็ค่อยๆ จางหายไป