มือขวาคุณชายทรราช

“แล้วนี่แต่งตัวอะไรของเธอกางเกงขาสั้นนี่มันอะไรเฟย!”

“ก็... ก็ผมรีบครับแล้วมันก็แค่ทานข้าวในบ้านผมไม่คิดว่าต้องแต่งเต็มยศ” เฟยพยายามเถียงข้างๆ คูๆ ทั้งที่ใจเต้นรัว

“ในบ้านที่มีผู้ชายเดินกันพล่านน่ะเหรอ” จักรพรรดิสาวเท้าประชิดตัวเฟยเพียงไม่กี่ก้าวก่อนจะคว้าหมับเข้าที่ต้นแขน

“ฉันเพิ่งสั่งไปเมื่อเช้าว่าห้ามโชว์ให้ใครดู! แล้วนี่อะไร... ใส่ขาสั้นวิ่งโร่ข้ามตึกมาให้บอดี้การ์ดกี่สิบคนมองขาเธอไปแล้วห้ะ!”

“คุณใหญ่! ผมเป็นผู้ชายนะใส่ขาสั้นมันแปลกตรงไหน!”

“แปลกตรงที่ฉันไม่ชอบ!” จักรพรรดิคำรามใส่หน้าแววตาที่จ้องมองขาขาวๆ ของเฟยมันเต็มไปด้วยความโกรธ

“ไปเปลี่ยนชุดซะ!” จักรพรรดิคำรามเสียงต่ำพลางสะบัดมือออกจากต้นแขนของเฟยราวกับกลัวว่าถ้าจับไว้นานกว่านี้เขาจะคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่