มนุษย์ที่แท้

…มนุษย์ที่แท้ในความหมายของข้าพเจ้านั้น

ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่สมบูรณ์เพียบพร้อมถึงที่สุด

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว มนุษย์ที่แท้ก็คือคนธรรมดาๆ นี่เอง

คือคนธรรมดาๆ ที่เดินอยู่ตามถนนหนทาง

คือคนที่รู้จักทำผิดพลาด คนที่ยังมีกิเลสและความบกพร่อง

พูดง่ายๆ ก็คือสามัญชนที่มีทั้งดีและชั่วอยู่ในตัวเอง

การที่คนเราดีเกินไปนั้นออกจะทำให้รู้สึกอึดอัด

การที่คนเรารู้จักผิดพลาดได้บ้างนั้นเป็นของดี

เพราะเราจะไม่สามารถเข้าใจชีวิตได้เลย

ถ้าเราปฏิเสธที่จะยอมรับความชั่วร้ายที่แฝงอยู่ในตัวเรามาตั้งแต่ต้น

ความเลวและความบกพร่องของตนเอง

ไม่ใช่สิ่งที่จะต้องปฏิเสธและขับไล่ไสส่งมันไป

หากจะต้องเฝ้าดูและเรียนรู้จากมันด้วยดวงใจที่ตระหนัก

จนสามารถยอมรับและรู้เท่าทันมันได้ในที่สุด

ความหมายของมนุษย์ที่แท้ก็อยู่ตรงนี้เอง…

พจนา จันทรสันติ