ตะวันหลงป่า l Mpreg

ชีวิตเดิมมีคนรับใช้ล้อมหน้าล้อมหลัง ชีวิตใหม่มีแต่ ‘ผืนป่า’ ล้อมหน้าล้อมหลัง แต่ล้อมเพื่อหาเรื่องด่านะ ! ความหวังเดียวของ 'ตะวัน' จึงเป็นการปั้น 'ผัว' ให้กลายเป็นเศรษฐี แต่ดูท่าจะยาก



เมียคุณหนูที่เคยรักสะอาดยิ่งกว่าอะไรดี กำลังนั่งยอง ๆ ขยี้เสื้อวินของเขาในกะละมังอย่างเอาเป็นเอาตาย รอบตัวเต็มไปด้วยกองผ้าเหม็นอับที่เขาแอบหมกไว้ใต้เตียงมาหลายวันจนกลิ่นคลุ้งไปทั่ว

"กะละมังนั่นมึงไปขโมยใครมาเหรอซัน แล้วนั่น... เสื้อวินกูนี่! มึงเอาออกมาทำไม มันยังไม่เหม็นสักหน่อย!" ผืนป่าตะโกนเสียงหลง พลางเดินดุ่มเข้าไปหาด้วยความงุนงง

ตะวันปาดเหงื่อที่ไหลเข้าตาอย่างลวก ๆ ก่อนเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาเอาเรื่อง

"ไม่เหม็นบ้านนายสิ กลิ่นเหมือนหมาเน่าตายในท่อขนาดนี้ นายใส่ลงไปได้ยังไง ฉันดมจนจะสลบคาฟองอยู่แล้ว ถ้ายังใส่ต่อ กลิ่นคงทะลุไปถึงปากซอยแน่"

ผืนป่าชะงักเมื่อเห็นสภาพอีกฝ่าย ใบหน้าขาวสะอาดมอมแมมไปด้วยฟองสบู่ และมือนั้นที่เคยดูบอบบางในความทรงจำเขา ตอนนี้ซีดขาวและระบมจากการแช่น้ำนานจนเห็นได้ชัด ความรู้สึกวูบหนึ่งแล่นผ่านอก แต่ปากกลับเอ่ยออกมาตามนิสัยเดิม

"เออ อยากลำบากก็ตามใจ อย่ามานั่งร้องไห้กุมมือตัวเองซะก่อนล่ะ มึงนี่มันเพี้ยนจริง ๆ"