คุณกำนันเป็นของเจ้าขาเถอะ

คุณกำนันเป็นของเจ้าขาเถอะ

เด็กฝึกงานไร่พักใจหลงรักกำนันเจ้าของไร่ พ่อหม้าย(เมียเสียไปนานแล้ว)เลยทำให้ไม่คิดมีความรักครั้งใหม่
ประเด็นคือลูกสาวเขาอายุเยอะกว่าเธอเสียอีก

ก็ว่าทำไมเขามองหน้าแปลก ๆ ที่แท้หน้าเหมือนเมียเก่าของเขาที่เสียไปแล้ว

"ข้าไม่ชอบที่เอ็งทำวันนี้ ถ้ามีคนเห็นจะเป็นยังไง อายุต่างกันราวพ่อกับลูก มาจูบกันในที่โจ่งแจ้ง อย่าลืมว่าข้าเป็นเจ้าของไร่ ส่วนเอ็งเป็นเด็กฝึกงาน"

"คิดยังไงก็คิดไปสิ ก็มันเป็นความจริงนี่คะ"
(กำนันพากยอมให้จูบเพราะเคยทำบางอย่างไม่ดีไว้กับเด็กคนนี้)

"เอ็งอายุน้อยกว่าข้ายี่สิบเอ็ดปี เอ็งยังเด็ก จะมาชอบพอข้าได้อย่างไร เอ็งแค่คิดไปเอง เอ็งอาจจะชอบข้าแบบเคารพ หรือแบบอื่นที่ไม่ใช่แบบนั้น"

"กำนันจะพูดว่าเจ้าขาแค่ชอบกำนันเล่น ๆ ไม่ได้จริงจังอะไร แบบนั้นเหรอคะ อย่ามาพูดเหมือนเจ้าขาเป็นผู้หญิงบ้าผู้ชาย ชอบใครมั่ว ๆ เจ้าขาชอบกำนันจริง ๆ แบบจริงจรัง ไม่ได้ชอบเล่น ๆ อย่ามาพูดมั่ว ๆ...... แค่เพราะเรื่องอายุเนี่ยนะ"

"ไม่ใช่แค่อายุ แต่ข้าไม่ได้รักเอ็ง ชัดพอไหม ข้าไม่มีวันรู้สึกอะไรกับเอ็ง ถ้าเอ็งอยากจูบข้าคืน ที่ข้าทำไม่ดีกับเอ็งในวันนั้น งั้นตอนนี้ก็จูบให้พอ เราจะได้ไม่ต้องทำอะไรบ้า ๆ แบบนั้นอีก"