ศาสตร์ปลุกรัก (หนังสือเสียง)

"จะเอายานั่นไปทำไม"
"เอาไปกินค่ะ"
รู้! แค่ดมมันคงไม่ช่วยให้ไข่แข็งแรงจนยิ้มรับตัวอ่อนอสุจิได้หรอกนะ
"ตะวัน อย่ามากวนพี่"
คนกวนช้อนตาขึ้นมองชายที่แทนตัวเองว่า พี่ อย่างนึกสงสัย
สงสัยว่า ชายที่ซื้อความสาวของเธอไปเมื่อสามเดือนก่อนที่สิงคโปร์ เหตุใดจึงมาโผล่ที่นี่
สงสัยว่า ทำไมเขาถึงแทนตัวเองด้วยคำสนิทสนมกับเธอ ดั่งว่าเคยรู้จักกันมาก่อน

"ว่าไง จะเอายาบำรุงมดลูกไปทำไม จะมีลูกเหรอ"
ภาพตะวันพยักหน้าที่ยังก้มงุดรับ
"กับใคร"
"ต้องตอบด้วยเหรอคะ" เธองึมงำถาม
"ต้องตอบ เพราะถ้าเกิดตะวันเอาไปกินเพื่อหวังจะตั้งท้องกับสามีชาวบ้าน มันคือผิดศีลธรรม ที่นี่ไม่จ่ายให้"
"เปล่านะคะ ตะวันไม่ได้จะเอาไปทำอะไรแบบนั้น" หน้าสวยหวานเงยขึ้นรีบส่ายพรืดปฏิเสธ
"ถ้าอย่างนั้น ตะวันก็พาผู้ชายคนนั้นมาหาพี่"
"ฝ่ายชายต้องมาด้วยเหรอคะ"
"ใช่ การจะจ่ายยาอะไรแบบนี้มันสำคัญนะ เพราะปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากผู้หญิง แต่อาจจะเกิดจากความผิดปกติของฝ่ายชาย ถ้าเป็นอย่างนั้น ต่อให้พี่จ่ายยาให้ไปกินก็ไม่มีประโยชน์ เพราะคนที่ควรกินไม่ใช่ฝ่ายหญิง"
ภาพตะวันนิ่งงัน ก้มหน้าหลบตาชายหนุ่ม อีกทั้งนัยน์ตากลมยังหลุกหลิก มันส่อพิรุธอย่างเห็นได้ชัด
อัสลานจับข้อมือหญิงสาว แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น จนจมูกโด่งเป็นสันห่างกับพวงแก้มใสแค่คืบ ภาพตะวันรีบหดคอหลบ

"แต่เท่าที่พี่เคย...ทำบางอย่างกับตะวัน พี่ตอบได้เลยนะว่า ตะวันไม่มีอะไรผิดปกติ"
คำพูดของหมอหนุ่มทำให้ใบหน้าหญิงสาวร้อนผ่าว
และ...เปล่าหรอก เขาไม่ได้รู้อะไรขนาดนั้น แม้การสัมผัสร่างกายของเธอในคืนนั้น และการจับชีพจรอยู่ในตอนนี้จะทำให้รู้ว่าลมปราณในกายมิได้บกพร่อง แต่นั่นยังตอบไม่ได้ว่า ภายในมดลูกหรือรังไข่หญิงสาวแข็งแรงดีหรือไม่
เขาพูดไปอย่างนั้น เพราะอยากรู้ว่าไอ้หน้าไหนกัน ที่มันจะเป็นเจ้าของอสุจิที่ได้รับสิทธิ์เดินทางเข้าไปผสมกับไข่ของผู้หญิงของเขา
มันมีตัวตนอยู่จริงหรือเปล่า
"คุณหมอรู้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ"
"เรียกพี่ว่าพี่อัส"
"ตอบมาก่อนว่า คุณหมอรู้ได้จริงเหรอ"
อัสลานเอียงศีรษะจ้องลึกไปหาเจ้าของตาหวานสั่นระริกปะปนความดื้อรั้นอยู่ในที
"ถ้าไม่เรียกพี่ว่าพี่อัส พี่จะจับตะวันมานั่งตัก แล้วจะเพิ่มจูบให้ด้วย"
คนน่าเกลียด! เธอย่นคิ้วก่นด่าเขาในหัว และตอนนี้เธอเพิ่งได้รู้ว่าคนตรงหน้าชื่ออัส ต้องใช่คนเดียวกันกับที่จงจิตบอกว่า เพิ่งกลับมาจากเมืองนอก
ไม่ผิดแน่ เพราะสถานที่ที่เธอเจอกับเขาในครั้งนั้นก็คือสิงคโปร์

"พี่รู้ขนาดนั้นจริงเหรอคะ"
ไม่จริง แต่ถ้าไม่โม้ คงไม่รู้ว่าไอ้หอกหักที่ไหนคือผู้ชายคนนั้น
นี่เขากำลังทำผิดจรรยาบรรณแพทย์
แต่ช่างแม่ง! อัสลานโยนความถูกต้องทิ้ง ช่วยไม่ได้เพราะคนตรงหน้ามันคือผู้หญิงของเขา
"ใช่ ตะวันมีลูกได้แน่ ถ้าตอนนั้นพี่ไม่ป้องกัน วันนี้ตะวันคงท้องได้สองเดือนกว่าแล้วมั้ง"
งานรื้อฟื้นความหลังก็มา ไหน ๆ จะปั่นประสาทเธอแล้ว เขาต้องไปให้ถึงที่สุด