วิศวะร้าย ลวงรัก

"ที่ร้องไห้เนี่ย เพราะเสียใจที่ไอ้บลูมมีแฟนแล้วใช่ไหม"
"..."
"วันนี้มันไปเปิดตัวแฟนมันที่คณะ"
"..." เขาจะมาบอกเธอทำไม ฉันเพิ่งผ่านการร้องไห้มา นี่เขาจะทำให้ฉันร้องไห้อีกเหรอไง ฉันจะเดินหนีเขา แต่เขาก็ยังตามมาพูดกรอกหูฉันตลอด จนฉันหยุดเดินและหันกลับไปหาเขา
"พี่ต้องการอะไร ที่ทำอย่างนี้ พี่ต้องการอะไร!"
"คบกับฉันสิ"
"!!!..."
"นี่แหละที่ฉันต้องการจากเธอ"
"พะ...พูดบ้าอะไร พี่โรคจิตเหรอไง"
"หึ..." ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้ "ฉันจะทำให้เธอลืมไอ้บลูม ลืมว่าเธอเคยชอบมัน"
"!!!..." ฉันผงะก้าวถอย ทว่าก็ถูกมือใหญ่รวบเข้าที่เอว จากนั้นก็ดันตัวฉันให้ไปติดกับกำแพง "อ๊ะ!..."
ใบหน้าหล่อโน้มลงมาจนปลายจมูกโด่งของเขาชนกับปลายจมูกฉัน ฉันทำอะไรไม่ถูก ตัวฉันถูกกักไว้ด้วยร่างสูงใหญ่ มือที่ถือถุงใส่ข้าวก็หล่นลงบนพื้นกระจาย ฉันหันไปมองของที่ตก ก็ถูกมือใหญ่บีบเข้าที่แก้มจนเจ็บ ให้หันไปหาเขา และบังคับให้เผยอปากออกจากกัน เพียงไม่กี่วินาทีฉันก็ถูกประกบริมฝีปากลงมาโดยไม่ได้ตั้งตัว
"อื้อ!..." ฉันดิ้นออกแรงผลัก และทุบเข้าที่อกเขาแรงๆ พยายามที่จะหันหนีจากปากของเขา แต่ก็ถูกบังคับให้หันกลับไปรับจูบร้ายๆ ริมฝีปากฉันถูกเขาบดขยี้อย่างหนักหน่วง ที่ทั้งดิบ และเถื่อน
"อื้อ..."