พ่อหมอหล่อลีลาร้าย

เสียงทุบหน้าประตูห้องน้ำเงียบไปแล้ว ทว่ากลับมีสิ่งที่ชวนขนลุกขนพองยิ่งกว่านั้นดังเข้ามาในโสตประสาทแทน...

เสียงฝีเท้าดังย่ำอยู่บนพื้นกระเบื้องเปียกชื้นดังเข้ามาใกล้ตัวนันทิตาทีละก้าว...ทีละก้าว...

กลิ่นสาบสางเหม็นเน่าเหมือนกลิ่นหนูตายสักสิบตัวลอยเอื่อยมาเข้าจมูกชวนให้รู้สึกคลื่นเหียน นันทิตาแทบอาเจียน

"อย่าทำอะไรฉันเลย เราไม่เคยมีเวรมีกรรมต่อกัน ทำไมต้องมาหลอกหลอนกันด้วย" หญิงสาวนั่งขดตัวกลมเป็นก้อนอ้อนวอนเสียงสะอื้น รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่เหนือหัว เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวด้วยซ้ำ

นันทิตากลั้นใจหรี่ตาวิ่งไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวขึ้นมาพันตัว เปิดประตูห้องน้ำผลัวะออกไป รู้สึกเหมือนหางตาเห็นเงาดำลอยตามหลังออกมา

เธอกรีดร้องแล้วใส่ตีนผีวิ่งไปเปิดประตูหน้าห้องแต่มันดันติดโซ่ที่เธอล็อกเอาไว้เองอย่างแน่นหนา ระหว่างที่มือสั่นๆ กำลังพยายามปลดสายโซ่ออกอย่างยากลำบากนันทิตาก็รู้สึกถึงสัมผัสเย็นวาบบริเวณหลังคอทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งกาย

"ฮือ...อย่ามาหลอกอย่าหลอนกันเลยนะ ไว้ฉันจะทำบุญไปให้ เราต่างคนต่างอยู่กันเถอะ..." นันทิตาร่ำไห้อ้อนวอน

[อย่าคุยกับมัน ไม่ต้องสนใจ มันทำอะไรคุณไม่ได้ รีบเปิดประตูออกมาหาผม] พีระร้องกำกับอยู่หน้าประตู [คิดแค่ว่าผมรอคุณอยู่ตรงนี้ แค่นั้นพอ]

===========================
ระบบ APPLE/ IOS ซื้อผ่านหน้าเว็บไซต์จะราคาถูกกว่าซื้อผ่านแอพพลิเคชั่นเล็กน้อย

***โปรดดาวน์โหลดตัวอย่างอ่านก่อนกดซื้อ***
ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่อุดหนุนค่ะ หากอ่านแล้วสนุกถูกใจ ฝากรบกวนช่วยรีวิวและคอมเม้นต์ด้วยนะคะ