พลาดรักสามีเด็ก

"แบร่"
"ว้าย โอ๊ย ไอ้เมฆ ! เล่นบ้าอะไรของแกฮะ ฉันใจจะวายตาย" เจ๊ฝนหันมาด่า พร้อมยกมือขึ้นทาบหน้าอก
"หน้าเจ๊ตลกอะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ"
พรึ่บ ! โป้ก !
"โอ๊ย" เจ๊ฝนเอาด้ามทัพพีมาตีหัวผม แต่ยังดีที่เป็นทัพพีนะ ไม่ใช่มีดอะ วางอยู่ใกล้ ๆ ซะด้วยสิ
"ตลกมากมั้ง"
"ก็มากอยู่นะ"
"ไอ้เมฆ !" เอาแล้ว อีเจ๊ท้าวสะเอวแยกเขี้ยว จะแปลงร่างเป็นนางยักษ์ล่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ
"แล้วเจ๊จะขวัญอ่อนอะไร ขนาดนั้นล่ะ ผมแค่แกล้งนิดเดียวเองนะ ตกใจอย่างกับเห็นผีงั้นแหละ"
"ฉันยืนเก็บของอยู่ดี ๆ จู่ ๆ แกก็มาแบร่ใส่ฉัน แล้วจะไม่ให้ตกใจได้ไงฮะ ถ้าช็อกขึ้นมา จะทำไง"
"ไปโรงพยาบาลสิ เจ๊จะให้ไปวัดเหรอ"
"ไอ้เมฆ ! แกนี่มันวอนตี-ฉันจริง ๆ เลยนะ แล้วพูดเหมือนฉัน เป็นคนผิดเลยนะแก"
"ก็ถ้าโทษตัวเอง แล้วเมื่อไรคนอื่นจะผิดล่ะ"
"แกจะไปไหนก็ไปเลยไป ไอ้เด็กบ้า !"
พรึ่บ ! เพล้ง !
เจ๊ฝนไม่ว่าเปล่า หันไปคว้าถาดปาใส่ผม แต่ผมไหวตัวหลบทัน เลยไม่โดน แล้วเจ๊ฝนเป็นอะไรมากปะ ชอบใช้ความรุนแรงอะ
"อะ ๆ ผมไม่แกล้งล่ะ แล้วนี่ยำขายหมดแล้วเหรอ" ผมถามพร้อมเดินไปหยิบถาด มาคืนเจ๊ฝน กวนประสาทพอหอมปากหอมคอก็พอ ขืนแกล้งเจ๊มาก เดี๋ยวความดันจะขึ้นเอา ฮ่า ๆ ๆ

**** ทดลองอ่านก่อนซื้อนะคะ ****