คุ้มวังเสือ เขา(ว่า)ร้าย แล้วใคร(ว่า)รัก

เขาร้าย เธอรั้น

เขาไล่ต้อน เธอไม่ยอมศิโรราบ

ความเกลียดชังจึงแปรเปลี่ยนเป็นแรงดึงดูด

และแรงดึงดูดนั้นอันตรายยิ่งกว่าหนี้ใดๆ


เขาคือ "ยักษ์"

นักเลงผู้ยิ่งใหญ่ ผู้คุมคุ้มวังเสือ

ชื่อเสียงเลื่องลือในความโหดเหี้ยม ไร้หัวใจและไม่เคยปรานีใคร

ผู้ชายที่ไม่เคยเชื่อมั่นในความรัก หลังเคยพังพินาศมากับมันมาแล้วครั้งหนึ่ง

ส่วนเธอคือ "เกี๊ยว"

หญิงสาวผู้โชคร้ายที่หนีเสือปะจรเข้

เมื่อหนี้การพนันของลูกพี่ลูกน้องกลับกลายเป็นโซ่ตรวนที่ฉุดรั้งชีวิต

ทั้งที่ตั้งใจหนีมาเริ่มต้นใหม่ แต่กลับต้องเผชิญกับนรกที่เลวร้ายกว่าเดิม

เขาเรียกเธอว่า "ควายน้อย"

คำดูแคลนจากปากนักเลงที่ไม่เคยอ่อนโยนกับใคร

ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยชอบกินเกี๊ยว

แต่หลังจากวันนี้…กลับอยากกิน เกี๊ยวน้ำใส ทุกวันแบบไม่คิดจะเบื่อ

ทว่าน้ำใสที่เธอมอบให้ บัดนี้ดันกลายเป็นน้ำต้มยำ

ดั่งน้ำหยดลงหินทุกวัน สุดท้ายหินก็แค่เปียก

ทว่าเมื่อเธอไม่มีทางเลือก

สุดท้ายก็ต้องซมซามกลับไปหาเขาที่คุ้มวังเสือ

เมื่อเขา...เป็นคนเดียวที่จะสามารถคุ้มกะลาหัวเธอได้



ยักษ์ นักเลงผู้ไม่เคยแพ้ใคร

หากทว่ากลับพ่ายแพ้ให้กับความรั้น ความเย่อหยิ่งและความทนงในศักดิ์ศรีของควายน้อย อย่าง เกี๊ยว

ความจองหองของเธอปลุกสัญชาตญาณอยากจะเอาชนะในตัวเขา

โดยไม่รู้เลยว่า…

เกมนี้ อีกฝ่ายกำลังเอาหัวใจตัวเองที่เคยบอบช้ำเป็นเดิมพัน

เขา—ผู้ชอบ

เธอ—ผู้เกลียด

ยิ่งเกลียด ยิ่งใกล้

ยิ่งผลักไส ยิ่งถูกตามตื๊อ

นี่มันกฎหรือทฤษฎีรักบทไหนกันเนี่ย

ไอ้เจ้าหนี้หน้าเลือด!!!