คุ้ม4ท้ายซอย Mpreg

“พี่จะไปไหน”
อาเจชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาด้วยสายตาแข็งกร้าว
“กูจะไปไหนก็เรื่องของกู ไม่ต้องมาเสือก”
คำพูดนั้นกระแทกใจเพลินจนเจ็บแปลบ
“เพลินก็แค่ถามดี ๆ ทำไมต้องพูดแบบนี้ด้วย”
“มึงเลิกถามซอกแซกได้ไหมมันน่ารำคาญ! มึงกับกูก็แค่เอา
กัน...ใช้ว่าจะเป็นเจ้าของชีวิต เมียก็ไม่ใช่ทำไมกูต้องพูดดีด้วย”
เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เสียงทุกอย่างดับลง เหลือเพียง
คำพูดซ้ำ ๆ ที่กรีดลึกลงไปในหัวใจ
“ก็คิดไว้แล้วล่ะ ว่าต่อแต่นี้คงไม่ได้ยินคำพูดดี ๆ จากปากพี่
อีก สำหรับพี่…เพลินมันก็เป็นได้แค่นี้ เป็นคนโง่ให้พี่หลอกซ้ำแล้ว
ซ้ำเล่า” น้ำตาเอ่อคลอ แต่เธอไม่ยอมให้มันไหล