ของคุณไม่ใช่ของใคร

"ของคุณไม่ใช่ของใคร"
ใครๆ ก็ว่ารพีอกหัก ก็เลยต้องเปิดอกให้ดูเสียนี่
จะเปิดคนเดียวก็กลัวเสียเปรียบ ก็เลยต้องเปิดของคนที่กล่าวหาเขาด้วย

.......................................................

"เสื้อเปียก เห็นไปถึงไหนๆ ฉันว่าเรากลับกันดีกว่า"
ออกจากห้องน้ำ รพีก็ชวนกลับ เขาไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร หรือถ้าอยากก็อยากกินกับศิเท่านั้น
"อ้าว แล้วพี่ศรกับคุณไอย์ล่ะฮะ"
"ก็ช่างสองผัวเมียนั่นสิ หรือเธออยากไปเป็นก้าง"
เธอตาเขียวปัด เมื่อเขาพูดจาทำนองนี้อีกแล้ว หญิงสาวจึงเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง
"ถ้านายยังไม่เลิกพูดอะไรแบบนี้ ศิจะไม่เจอนายอีกแล้วนะฮะ"
"ก็ฉันหึง"
เขาบอกออกมาตรงๆ ก่อนจะจูงมือเธอออกไปขึ้นรถ ศิเหมือนจะอึ้งไป แล้วก็คิดวุ่นวายว่าเขาหึงใคร หึงอะไร จนเมื่อใคร่ครวญแล้วว่าก็น่าจะหึงตัวเอง ก็เลยแอบพอใจอยู่เล็กๆ
เธอยิ้มอย่างรู้ทัน เมื่อเขาพูดว่า
"ไปกินที่ห้องเธอดีกว่า ไม่ต้องกินที่นี่แล้ว"
"กินอะไรฮะ?"
ศิอาจหาญ ย้อนถามเขาแล้วก็อายเอง หัวหูแดงไปหมด ทำให้รพีอารมณ์ดีขึ้นมาเป็นกอง เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ กระซิบข้างหูเสียงพร่า
"กินเธอ"