ฮูหยินเยี่ยงข้าจะส่งนางชาเขียวเช่นเจ้าให้พ้นจากจวนโหว

"เสวี่ยเอ๋อร์... เจ้า..." เสียงของเขาแหบพร่า มือหนาเอื้อมมาลูบกลุ่มผมของนางอย่างแผ่วเบา นางดูดพิษสีดำออกมาแล้วบ้วนทิ้งครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งเลือดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยเลือดที่มุมปาก ดวงตาของนางสบเข้ากับดวงตาคมปลาบของเซี่ยจวินหรานที่จ้องมองนางด้วยความปรารถนาอย่างลึกซึ้ง