พายุพิโรธ: ตำนานมนตราแห่งเกาะลี้ลับ (The Tempest)

พายุพิโรธ: ตำนานมนตราแห่งเกาะลี้ลับ (The Tempest) คือหนึ่งในบทละครที่ลุ่มลึก งดงาม และเปี่ยมด้วยจินตนาการที่สุดของ วิลเลียม เชกสเปียร์ ผลงานที่ผสานโลกแห่งเวทมนตร์กับความจริงของมนุษย์ไว้อย่างแนบแน่น จนกลายเป็นบทละครที่ทั้งเป็นนิทานแห่งมนตรา และเป็นการใคร่ครวญถึงอำนาจ ความยุติธรรม และการให้อภัย
เรื่องราวเริ่มต้นด้วยพายุรุนแรงกลางมหาสมุทร พายุที่มิได้เกิดจากธรรมชาติ หากเกิดจากเวทมนตร์ของ พรอสเพโร อดีตดยุกแห่งมิลาน ผู้ถูกทรยศและถูกขับไล่ออกจากอำนาจจนต้องลี้ภัยมายังเกาะอันห่างไกลพร้อมกับบุตรสาว เวลาผ่านไปหลายปี เขาได้เรียนรู้ศาสตร์แห่งเวทมนตร์และใช้มันควบคุมพลังของเกาะ รวมทั้งวิญญาณแห่งอากาศอย่าง แอเรียล ผู้รับใช้ที่คอยทำตามคำสั่งของเขา
พายุที่เปิดเรื่องจึงมิใช่เพียงจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ หากเป็นสัญลักษณ์ของการปะทะกันระหว่างอดีตกับปัจจุบัน ระหว่างการทรยศกับการแก้แค้น และระหว่างอำนาจกับศีลธรรม ผู้ที่เคยทำร้ายพรอสเพโรถูกพายุพัดพามาสู่เกาะแห่งนี้ ราวกับว่าชะตากรรมได้พาพวกเขามาเผชิญหน้ากับผลของการกระทำในอดีต
อย่างไรก็ตาม ความลึกซึ้งของ The Tempest มิได้อยู่เพียงในเรื่องราวแห่งเวทมนตร์ หากอยู่ในคำถามที่บทละครตั้งขึ้นมาว่า มนุษย์ควรใช้อำนาจอย่างไร เมื่อมีโอกาสล้างแค้น ศักดิ์ศรีของมนุษย์อยู่ที่การตอบโต้หรืออยู่ที่การให้อภัย
เชกสเปียร์ค่อย ๆ เปลี่ยนเรื่องราวจากการแก้แค้นไปสู่การตระหนักรู้ พรอสเพโรซึ่งมีพลังที่จะลงโทษศัตรูของตนอย่างง่ายดาย กลับเลือกเส้นทางที่ยากกว่า การปล่อยวาง ความเมตตา และการคืนดี การตัดสินใจนั้นทำให้บทละครเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องราวของการเติบโตทางจิตใจ มากกว่าการเอาชนะศัตรู
ในอีกแง่หนึ่ง The Tempest ยังถูกมองว่าเป็นบทละครที่เชกสเปียร์ใช้ใคร่ครวญถึงศิลปะการละครเอง เวทมนตร์ของพรอสเพโรเปรียบเสมือนพลังของผู้ประพันธ์ ผู้สามารถสร้างภาพลวงและโลกแห่งจินตนาการขึ้นบนเวที และเมื่อเรื่องราวสิ้นสุดลง เวทมนตร์นั้นก็ต้องสลายไป เหลือเพียงความทรงจำของผู้ชม

สำนักพิมพ์ไศเลนทร์