สถานะแม่ของลูกที่เขาไม่อยากให้เป็น

ถ้าคืนนั้นอัคคราไม่เมามายจนไร้สติ เขาคงจะได้หยิบยกเอาพริ้มพราวขึ้นมาเป็นคู่ชีวิต แต่ทว่าด้วยฤทธิ์ของสุรา โรสสิรินจึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นตราบาปไปตลอดชีวิตเขา ในฐานะแม่ของลูกที่เขาไม่อยากให้เป็น

โรสศิริน เดชานนท์

"การ์ดแต่งงานของยัยพราวมาแล้วนะคะ โรสวางไว้ให้บนโต๊ะหัวเตียง"

อัคคิราหยุดมือที่กำลังปลดกระดุมข้อมือทันที บรรยากาศรอบตัวเขาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบขึ้นมาในพริบตา เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะถามกลับด้วยน้ำเสียงเหมือนจะไร้ความรู้สึก

"แล้วยังไง?"

"โรสแค่บอกให้ทราบค่ะ เพราะคิดว่า... คุณคงกำลังรอรับมันอยู่"

"การ์ดของพราวก็เอาวางไว้ตรงนั้นแหละ ไม่ต้องมาเน้นย้ำกับฉันบ่อยนัก จำไว้ว่าถึงไม่มีการ์ดนั่นฉันก็ไปแน่... และถ้าเลือกได้ ฉันอยากจะไปในฐานะ เจ้าบ่าวเสียด้วยซ้ำ รู้ไว้ซะด้วย"

อัคครา เดชานนท์

"ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา... ฉันโง่เองที่มองข้ามความรักของเธอ ฉันโง่เองที่ทำลายทุกอย่างลงด้วยมือของตัวเอง"

-

"อยู่กับฉันก่อนเถอะนะโรส... อยู่ดูลูกโตไปด้วยกันก่อน อย่าเพิ่งทิ้งฉันไปตอนนี้เลย ฉันพร้อมจะแก้ไขทุกอย่าง... เพื่อลูก เพื่อเธอ... ฉันขอโทษจริง ๆ โรส"

"ทำไมคุณถึงเพิ่งมารู้สึกตอนนี้ละคะคุณอัค... ตอนที่โรสไม่เหลืออะไรในหัวใจให้คุณแล้ว ตอนที่โรสเหนื่อยจนไม่อยากจะหายใจอยู่ข้าง ๆ คุณอีกต่อไปแล้วล่ะ"