ความจริงสู่อ้อมกอด

“ปอป่อฟิหยอ”
เมื่อโดนเสียงเล็กถามใบหน้าหล่อก็พยักหน้าตอบ ก่อนเรียวขายาวจะพาหายเข้าไปในห้องนอน โดยปล่อยให้คนที่โดนเด็กน้อยชี้นิ้วใส่ชะงักไปแบบไม่อธิบายอะไรแม้แต่นิดเดียว
“ไปที่พักกันดีกว่าครับ พรุ่งนี้ค่อยถามก็ได้ครับ” เลโอที่เห็นเจ้านายเอาแต่จ้องมองเด็กน้อยตากลมแป๋วที่ตอนนี้หายเข้าไปในห้องนอนมาสักพัก แต่ก็ยังไม่ละสายตาไปไหน ทำให้ต้องเข้าไปสะกิดเบา ๆ เพื่อให้ได้สติ
เลโอรู้ว่าเจ้านายกำลังคิดอะไรอยู่ การได้เห็นเด็กน้อยที่อยู่ในรูปที่นักสืบถ่ายมาให้ก็ย่อมคิดว่าเป็นลูก แม้ว่ายังไม่รู้ความจริงก็ตามว่าใช่ลูกจริง ๆ หรือเปล่า
แต่สิ่งที่ทำให้ละสายตาไม่ได้ก็คงเป็นคำพูดของเด็กน้อย ที่แล้วแต่คนฟังจะแปลออกมาในความหมายไหน
“เด็กคนนั้นพูดว่าพ่อพ่อพี่เหรอใช่ไหม” เป็นการหันไปถามด้วยสีหน้าคาดหวังว่าเลโอจะได้ยินเหมือนกัน
“อย่าเพิ่งคิดเลยครับ รอถามพรุ่งนี้ดีกว่าครับ” คำพูดของเด็กที่ยังออกเสียงไม่ชัดทำให้เลโอไม่อาจมั่นใจได้ว่าจะแปลความหมายได้ถูก ทางที่ดีที่สุดคือการได้ฟังคำตอบจากคนที่อุ้มเด็กน้อยเข้าไปนอน